Conclave (2024)

Οι κριτικοί εστιάζουν στην εσωτερική πολιτική ίντριγκα του κονκλαβίου, στην επιβλητική σκηνοθεσία και τις δυνατές ερμηνείες. Σημειώνεται, όμως, μια προβληματική στροφή σε απλοϊκά ηθικά μηνύματα και ένα συζητήσιμο τρίτο μέρος. Μέσος όρος: 7.5/10 από 1 κριτική.

Η κινηματογραφική μεταφορά του *Conclave* από τον Edward Berger αποτελεί ένα σχολαστικά κατασκευασμένο, αστυνομικού τύπου δράμα, που ωφελείται πολλαπλώς από ένα σύνολο εξαιρετικών ερμηνειών, με επικεφαλής έναν συγκρατημένο Ralph Fiennes. Η ταινία διαπρέπει στην αποτύπωση μιας κλειστοφοβικής ατμόσφαιρας πολιτικών διαπραγματεύσεων και θεολογικής κρίσης εντός των τειχών του Βατικανού, αξιοποιώντας την εκλεπτυσμένη καλλιτεχνική διεύθυνση για να τονίσει το βάρος της θεσμικής ιστορίας. Η σκηνοθεσία του Berger είναι σφιχτή και ελεγχόμενη, διασφαλίζοντας ότι οι σύνθετοι διάλογοι δεν χάνουν ποτέ τη δυναμική τους. Ωστόσο, η ταινία υποφέρει κατά περιπτώσεις από μια υπερβολικά θεατρική ποιότητα, βασιζόμενη ίσως υπερβολικά στην εγγενή ίντριγκα του σκηνικού της, παρά σε μια πραγματικά καινοτόμο κινηματογραφική γλώσσα. Ενώ η υψηλού ρίσκου πάλη εξουσίας είναι συναρπαστική και οι ερμηνείες είναι ομόφωνα δυνατές, η αφήγηση, ιδιαίτερα στις τελικές αποκαλύψεις της, ακολουθεί μια κάπως οικεία τροχιά για το είδος, εμποδίζοντάς την να επιτύχει πραγματικά καθεστώς αριστουργήματος, συμβιβαζόμενη αντ' αυτού με υψηλής ποιότητας ψυχαγωγία κύρους.