Do Not Expect Too Much from the End of the World

Do Not Expect Too Much from the End of the World (2023)

✦ MovieFy AI

"Αποσπασματική, κυνική κοινωνική ρεαλιστική σάτιρα"

IMDb:

7.4

Ψήφοι:

5,434

2ω 44λ

Κριτικοί κινηματογράφου

7.6

AI Ανάλυση Ειδών

Δράμα

40%

Σάτιρα

35%

Κωμωδία

15%

Πειραματική

10%

Μια ιστορία για το σινεμά, τα social media και την οικονομία, σε δύο μέρη: Καταπονημένη και κακοπληρωμένη, η Άντζελα διασχίζει όλο το Βουκουρέστι για να κάνει το κάστινγκ για ένα εταιρικό «βίντεο για την ασφάλεια στην εργασία», που της ανατέθηκε από μια πολυεθνική εταιρεία. Όταν ένας από τους συνεντευξιαζόμενους αποκαλύπτει την ευθύνη της εταιρείας για το ατύχημά του, ξεσπά ένα σκάνδαλο, μπροστά σε μια ακίνητη, ασυγκίνητη κάμερα.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Ο Radu Jude προσφέρει μια εκτεταμένη, επιθετικά μετα-κινηματογραφική κριτική στον σύγχρονο ρουμανικό καπιταλισμό και την ιστορική αμνησία. Η ταινία είναι τολμηρή ως προς τη μορφή, συνδυάζοντας αυστηρή αισθητική road movie σε ασπρόμαυρο φόντο με αποσπασματικά βίντεο από το TikTok και αρχειακό υλικό, δημιουργώντας ένα σκοπίμως εξαντλητικό μωσαϊκό. Η κεντρική ερμηνεία της Ilinca Manolache στηρίζει την σατιρική αποδοκιμασία της εργασιακής εκμετάλλευσης και της γραφειοκρατικής παραλογικότητας. Ωστόσο, η μεγαλομανής προσέγγιση του Jude συχνά αγγίζει τα όρια της διδακτικότητας. Η διάρκεια των 163 λεπτών, σε συνδυασμό με τον αδιάκοπο στυλιστικό κατακερματισμό, δοκιμάζει σοβαρά τα όρια της αντοχής του θεατή. Παρόλο που η ταινία είναι αναμφίβολα λαμπρή στις αιχμηρές πολιτικές παρατηρήσεις και στον ατρόμητο μορφικό πειραματισμό της, η αμιγής πυκνότητα και η σκόπιμη έλλειψη συμβατικής αφήγησης την εμποδίζουν να επιτύχει πραγματική προσβασιμότητα ή απρόσκοπτη αφηγηματική συνοχή. Πρόκειται για ένα έργο ζωτικής σημασίας, προκλητικό, αλλά τελικά άνισο."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

8

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Μετά τη διεθνή επιτυχία του βραβευμένου με Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου"Ατυχές Πήδημα ή Παλαβό Πορνό"(2021), ο πλέον ατίθασος εκπρόσωπος του σύγχρονου ρουμάνικου σινεμά και πάντα απροσδόκητοςΡάντου Ζούντε ("Άφεριμ!", "Σημαδεμένες Καρδιές")αποφασίζει για πρώτη φορά να επαναλάβει τον εαυτό του. Για την καινούργια βιτριολική σάτιρά του, η οποία έχει έναν εξίσου σαρκαστικό τίτλο με την προηγούμενη,υιοθετεί και πάλι ένα υβριδικό αφηγηματικό στιλ, όπου διασταυρώνεται το ασπρόμαυρο 24ωρο μιας καταπονημένης βοηθού παραγωγής η οποία πρέπει να τραβήξει ένα βίντεο που παρήγγειλε μια πολυεθνική εταιρεία σχετικά με την ασφάλεια στο χώρο εργασίας και η έγχρωμη ρουμάνικη ταινία του 1981 "Angela Moves..."

Διαβάστε περισσότερα

LiFO.gr

7

LiFO Team

"Όταν ο Αλεξάντερ Αστρίκ μιλούσε για την «κάμερα-στυλό» και για την ταύτιση της σκηνοθεσίας με την γραφή, είχε στο μυαλό του δημιουργό με τις προδιαγραφές αυτού εδώ του δαιμόνιου Ρουμάνου, του Ράντου Ζούντε, ο οποίος «συγγράφει» με την κάμερά του ακόμα ένα φιλμικό δοκίμιο, κινούμενο μεταξύ ευθυμογραφήματος και καυστικής σάτιρας. Τα δοκίμια του, όποια φόρμα κι αν έχουν, είναι προορισμένα να διαβαστούν από ένα ευρύτερο κοινό, δεν κρύβονται πίσω από τον ελιτισμό του arthouse, κοινωνούν την κωμωδία αφιλτράριστα – εκεί που η mainstream παραγωγή έχει εγκαταλείψει το είδος, με συντρέχουσα ευθύνη του κοινού, έρχονται δημιουργοί σαν τον Λάνθιμο ή τον Ζούντε για να το υπερασπιστούν, καθένας από το μετε..."

Διαβάστε περισσότερα