Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb (1964)

Name: Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb
Director: Stanley Kubrick
Released: 1964-01-29
Rating: 8.3
Cast: Peter Sellers, George C. Scott, Sterling Hayden

IMDb:

⭐ 8.3

Ψήφοι:

555,375

⏱

1ω 35λ

✦ Κριτικοί κινηματογράφου

9.3

🎬 Σκηνοθεσία:

Stanley Kubrick

🌟 Πρωταγωνιστούν:

Peter Sellers • George C. Scott • Sterling Hayden

✦ AI Ανάλυση Ειδών

Σάτιρα

45%

Μαύρη κωμωδία

35%

Πολιτικό θρίλερ

20%

Η Ετυμηγορία των Ελλήνων Κριτικών

Οι κριτικοί εστιάζουν κυρίως στον πολιτικό σχολιασμό, στο χιουμοριστικό της ύφος και στην απεικόνιση του παραλογισμού της εξουσίας. Υπάρχει γενική σύμπνοια στην ανάδειξη της οξύτητας του πολιτικού της μηνύματος. Μέσος όρος: 9.3/10 από 2 κριτικές.

Όταν ένας φανατικός Αμερικανός στρατηγός επιτίθεται με πυρηνικά όπλα στην πρώην Σοβιετική Ένωση, ο πρόεδρος κάνει τα πάντα για να επιστρέψουν οι βομβιστές και να ηρεμήσει τους Ρώσους, ενώ παράλληλα συζητά με τους συμβούλους του και έναν τρελοεπιστήμονα. Πανέξυπνη μαύρη κωμωδία και έξοχη πολιτική σάτιρα, γύρω από την πυρηνική καταστροφή λίγο μετά την κρίση των πυραύλων στην Κούβα, γυρισμένη με τον γνώριμο περφεξιονισμό του Κιούμπρικ.

🤖 AI Film Analyst Insight

AI REVIEW

⭐ 9.3/10

Η αριστοτεχνική σάτιρα του Κιούμπρικ για τον Ψυχρό Πόλεμο διατηρεί εκπληκτική ορμητικότητα, χρησιμοποιώντας τη σκοτεινή παραδοξότητα για να αναλύσει την θεσμική παράνοια και τον τεχνολογικό μοιρολατρία. Η ταινία διαπρέπει μέσω της κλειστοφοβικής οπτικής της σχεδίασης –ιδιαίτερα του εμβληματικού War Room– και του μανιακού, πολυδιάστατου ιδιοφυούς ταλέντου των ερμηνειών του Πίτερ Σέλερς και του Τζορτζ Σ. Σκοτ. Η κινηματογράφηση υψηλής αντίθεσης, ασπρόμαυρη, ενισχύει την ντοκουμενταρίστικη ένταση, προσδίδοντας σοβαρότητα στην κλιμακούμενη φάρσα. Ενώ ορισμένες στιγμές του ρυθμού μοιάζουν σκόπιμα θεατρικές, υπηρετώντας τον διεισδυτικό σατιρικό τόνο, η χειρουργική ακρίβεια του σεναρίου στην ειρωνεία της στρατιωτικής και πολιτικής αλαζονείας είναι αναμφισβήτητη. Η αφήγηση μεταβαίνει απρόσκοπτα από στοιχεία σφιχτού θρίλερ (η ακολουθία του B-52) σε καθαρή, υπαρξιακή κωμωδία, εδραιώνοντας την κατάστασή της ως την απόλυτη κινηματογραφική εξέταση της αμοιβαία εγγυημένης καταστροφής και της τρομακτικής ευθραυστότητας του παγκόσμιου ελέγχου.

Αξιολόγησε την ταινία

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

⭐ 9.5

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Από τις 13 ταινίες μεγάλου μήκους που πρόλαβε να γυρίσει στην καριέρα του ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ, μόνο οι πρώτες δύο ("Fear and Desire", "Killer’s Kiss") διαθέτουν πρωτότυπο σενάριο.Ακόμη και ο "Σπάρτακος" με τη "Λολίτα", γραμμένες από τους Ντάλτον Τράμπο και Βλάντιμιρ Ναμπόκοφ αντίστοιχα, βασίζονται σε λογοτεχνική πρώτη ύλη, ενώ όλες οι ταινίες που υπέγραψε σεναριακά ο Αμερικανός auteur ξεκινούν από ένα περισσότερο ή λιγότερο γνωστό μυθιστόρημα. Ο Κιούμπρικ όμως επενέβαινε δραστικά επάνω του, άλλαζε την πλοκή, κάποιες φορές και το ύφος του, ενώ φρόντιζε να μετατρέψει τη λογοτεχνία σε σινεμά.Και μάλιστα σε καθαρό, συναρπαστικό σινεμά. Έτσι δύο χρόνια μετά τη "Λολίτα" (1962), στην οποία απέδειξε..."

Διαβάστε περισσότερα

LiFO.gr

⭐ 9

LiFO Team

"Το ΣΟΣ Μόσχα Καλεί Πεντάγωνο είναι μια οξεία πολιτική σάτιρα παιγμένη ως αφηνιασμένη, βιτριολική κωμωδία, απλόχερα τονισμένη ανάμεσα στα παραπλανητικά σεναριακά σημάδια του Κιούμπρικ και την επιβλητική Αίθουσα Πολέμου που σχεδίασε ο Κεν Άνταμ. Γυρίστηκε στα μέσα των '60s, με τη Δύση και τη Σοβιετία βαθιά απασχολημένες με τον Ψυχρό Πόλεμο, από τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ που δεν φημιζόταν για το χιούμορ του και, δυστυχώς, ποτέ ξανά δεν το επιχείρησε.Ο Πίτερ Σέλερς υποδύεται ιδιοφυώς τρεις περίπου ανθρώπινες εκφάνσεις αστοχίας της εξουσίας, τον Αμερικανό Πρόεδρο, έναν Βρετανό σμηναγό κι έναν ψυχοπαθή σύμβουλο στρατηγικής με προφορά ανάμεσα σε Χίτλερ και Χένρι Κίσιντζερ, κουλό και επικίνδυνο, παράλογ..."

Διαβάστε περισσότερα