Rich Flu (2024)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, το "Rich Flu" ξεκινάει με μια ενδιαφέρουσα αντικαπιταλιστική ιδέα επιστημονικής φαντασίας, αλλά απογοητεύει στην εκτέλεση. Το σενάριο κρίνεται απλοϊκό, επαναλαμβανόμενο και κινηματογραφικά μπανάλ, με αποτέλεσμα η αρχική υπόσχεση να καταρρέει χωρίς να χτίσει πειστικό σασπένς.

Η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Galder Gaztelu-Urrutia, ‘Rich Flu’, διατηρεί την έφεση του σκηνοθέτη για δυστοπίες υψηλών προδιαγραφών, αξιοποιώντας μια εύστοχη κεντρική μεταφορά – έναν ιό που στοχεύει τους πλουσιότερους του κόσμου – προκειμένου να αναλύσει την παγκόσμια οικονομική ανισότητα. Οπτικά, η ταινία είναι συχνά εντυπωσιακή, υιοθετώντας ένα λιτό, υψηλής αντίθεσης art direction που μεταδίδει αποτελεσματικά την αίσθηση μιας απρόσωπης, πανικόβλητης συσσώρευσης πλούτου. Η Mary Elizabeth Winstead προσφέρει μια πειστική, γήινη ερμηνεία, που στηρίζει το φιλόδοξο θέαμα. Ωστόσο, η ταινία δυσκολεύεται να μεταφράσει την ευφυή ιδέα της σε διατηρούμενη, λεπτή σάτιρα, αντικαθιστώντας συχνά την ουσιαστική δραματική ένταση με διδακτική ωμότητα. Ο ρυθμός είναι εμφανώς ασταθής, ιδιαίτερα στο μεσαίο τμήμα, όπου ο επείγων χαρακτήρας της υπόθεσης διαχέεται σε επαναλαμβανόμενη ηθικολογία, εμποδίζοντας την ταινία να επιτύχει την αφηγηματική συνοχή ή τον σπλαχνικό αντίκτυπο του ‘The Platform’. Η ταινία είναι αδιαμφισβήτητα προκλητική, αλλά η θεματική της φιλοδοξία συχνά υπερβαίνει την αφηγηματική της υλοποίηση.