Slayers (2022)

Το "Slayers" του Κ. Άσερ Λέβιν επιχειρεί μια φιλόδοξη μίξη τρόμου βαμπίρ και σάτιρας της κουλτούρας των influencers, όμως τελικά υποκύπτει σε τονικό ασυντονισμό και ατελή σεναριακή ανάπτυξη. Παρόλο που η παραγωγή διαθέτει κάποια εντυπωσιακή οπτική σχεδίαση, ιδίως στις αλληλουχίες δράσης με τις έντονες νέον αποχρώσεις, το χιούμορ σπάνια βρίσκει στόχο, βασιζόμενο περισσότερο σε χοντροκομμένα στερεότυπα παρά σε ευφυές πνεύμα. Ο Τόμας Τζέιν προσφέρει μια ευχάριστα υπερβολική άγκυρα ως ο παμπόνηρος κυνηγός βαμπίρ, αλλά ακόμα και η αφοσιωμένη ερμηνεία του δεν μπορεί να διασώσει πλήρως τον ασταθή ρυθμό και τους αδέξιους διαλόγους. Η ταινία αγωνίζεται να εξισορροπήσει την αισθητική της ως b-movie με τις φιλοδοξίες της για ουσιαστικό κοινωνικό σχολιασμό, καταλήγοντας σε μια παράγωγη και συχνά κουραστική genre άσκηση που αποτυγχάνει να προσφέρει συναρπαστικούς τρόμους ή αποτελεσματικό γέλιο. Λειτουργεί ως μια σκληρή υπενθύμιση ότι η ενσωμάτωση του διαδικτυακού ιδιώματος δεν συνιστά αυτομάτως σύγχρονη και αποτελεσματική σάτιρα.