Red One (2024)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, το "Red One" καταλήγει μια απογοήτευση, με την πλοκή του να γίνεται όλο και πιο ανόητη όσο περνά η ώρα. Η ταινία χαρακτηρίζεται από σεναριακή προχειρότητα, παντελή απουσία κωμωδίας και οποιασδήποτε χριστουγεννιάτικης θαλπωρής, αποτυγχάνοντας σε κάθε επίπεδο.

Το "Red One" αποτελεί ένα μεγαλοπρεπές, λαμπερό χριστουγεννιάτικο θέαμα που αξιοποιεί την αδιαμφισβήτητη χημεία του πρωταγωνιστικού διδύμου, Τζόνσον και Έβανς. Ο σκηνοθέτης Τζέικ Κάσνταν διατηρεί τον κινητικό, συχνά εξαντλητικό, ρυθμό που μας έχει συνηθίσει από προηγούμενες μεγάλες παραγωγές του, διασφαλίζοντας ότι οι σκηνές δράσης – αν και συχνά πνιγμένες σε συνθετικό CGI – προσφέρουν την αναγκαία οπτική ορμή. Ωστόσο, η ταινία παλεύει υπό το βάρος των δικών της φιλοδοξιών, παρουσιάζοντας ένα αρκούντως κλισέ σενάριο που απλώς αναδιατάσσει κοινοτοπίες του τύπου "ψάρι έξω απ' το νερό" και "σώζοντας τα Χριστούγεννα", χωρίς ίχνος ειρωνείας ή καινοτομίας. Το αποτέλεσμα είναι μια μηχανικά εύρυθμη, πλην όμως συναισθηματικά άδεια, άσκηση στην επέκταση της εμπορικής επωνυμίας. Λειτουργεί περισσότερο ως θορυβώδης, εποχιακός θόρυβος περιβάλλοντος, παρά ως ουσιαστική κινηματογραφική εμπλοκή, θέτοντας την εμπορικότητα πάνω από ουσιαστικό θεματικό αντίκτυπο ή οπτική τέχνη. Η τεχνική αρτιότητα αδυνατεί να καλύψει τη θεμελιώδη έλλειψη αφηγηματικού ρίσκου ή αυθεντικής ψυχής κάτω από το φανταχτερό περίβλημα.