Marlowe (2023)
✦ MovieFy AI
"Κομψό, μελαγχολικό, αργό δράμα νεο-νουάρ εποχής"
IMDb:
Ψήφοι:
14,003
⏱
1ω 49λ
✦ Κριτικοί κινηματογράφου
✦ AI Ανάλυση Ειδών
Νεο-νουάρ
40%
Έγκλημα
35%
Μυστηρίου
20%
Δράμα
5%
Η Ετυμηγορία των Ελλήνων Κριτικών
Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, η ταινία "Marlowe" αποτελεί μια υποτονική και αδέξια προσπάθεια αναβίωσης του φιλμ νουάρ. Παρά τα οικεία συστατικά και τις στιλιστικές αναφορές, χαρακτηρίζεται από έλλειψη νεύρου, πρωτοτυπίας και ουσιαστικής γοητείας, με τον Λίαμ Νίσον να μην πείθει στον ρόλο.
Είναι 1938. Στο Λος Άντζελες, ο ιδιωτικός ντετέκτιβ Φίλιπ Μάρλοου είναι τόσο ανήσυχος και μοναχικός όσο ποτέ, και οι δουλειές κυλάνε αρκετά αργά. Ξαφνικά όμως έρχεται μια νέα, όμορφη και πλούσια, η Κλερ Κάβεντις, κόρη της ηθοποιού του Χόλιγουντ Ντόροθι Κουινκάνον, η οποία θέλει ο Μάρλοου να βρει τον πρώην εραστή της, έναν μικροέμπορο ναρκωτικών, που ονομάζεται Νίκο Πίτερσον. Η έρευνα του Μάρλοου τον οδηγεί στο Corbata Club, σημείο εστίασης και άντρο της ανομίας για τους πλούσιους και ισχυρούς του Λος Άντζελες, που διαχειρίζεται ο Χάνσον, ένας φαινομενικά πυλώνας της κοινωνίας αλλά φύλακας του άθλιου υπόκοσμου που κρύβεται μέσα του. Καθώς η ιστορία του Νίκο ξετυλίγεται, ο Μάρλοου αρχίζει να υποψιάζεται διάφορα. Σύντομα βρίσκεται όχι μόνο σαγηνευμένος από την κα Κάβεντις, αλλά και μπλεγμένος με το σκανδαλώδες υπόβαθρο της ανερχόμενης κινηματογραφικής βιομηχανίας του Χόλιγουντ, μαζί με μια από τις πλουσιότερες οικογένειες του Μπέι Σίτι.
🤖 AI Film Analyst Insight
"Το "Marlowe" του Νιλ Τζόρνταν αποτελεί μια εμφάνιση ευπρεπή, αλλά δραματικά αδρανή προσπάθεια αναβίωσης του εμβληματικού ντετέκτιβ, εδραιωμένη σε μια πλούσια, ατμοσφαιρική κινηματογράφηση που αποδίδει με επιτυχία τη σκιώδη αίγλη του Λος Άντζελες στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Ενώ το υποστηρικτικό καστ, ιδιαίτερα η Νταϊάν Κρούγκερ και η Τζέσικα Λανγκ, προσδίδει το απαραίτητο δηλητήριο σε μια πολύπλοκη πλοκή, η ταινία παλεύει θεμελιωδώς με την κεντρική της επιλογή. Ο Λίαμ Νίσον, παρά την επιβλητική του παρουσία, στερείται του αστραπιαίου κυνισμού και της κουρασμένης αποστασιοποίησης που είναι απαραίτητες για τον Φίλιπ Μάρλοου, καθιστώντας την ερμηνεία του παραδόξως επίπεδη. Το σενάριο, προερχόμενο από το μυθιστόρημα του Τζον Μπάνβιλ, γίνεται υπερβολικά πυκνό και περιπλανώμενο, συγχέοντας την ατμόσφαιρα με την ένταση. Το αποτέλεσμα είναι ένα σεβαστικό, σκόπιμο και τελικά νωθρό νεο-νουάρ που αποτυπώνει την αισθητική του είδους, αλλά του λείπει ο ζωτικός, παλλόμενος παλμός του, θυμίζοντας περισσότερο μίμηση παρά γνήσια κινηματογραφική αναβίωση."
✍️ Κριτικές