Wicked (2021)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, η κινηματογραφική μεταφορά του "Wicked" είναι μια θεαματική μουσική φαντασμαγορία με εντυπωσιακά σκηνικά, ενδυματολογική έμπνευση και ευρηματικές χορογραφίες. Ωστόσο, χαρακτηρίζεται προβλέψιμη, φλύαρη και υπερβολικής διάρκειας, αδυνατώντας να εκμεταλλευτεί τις βαθύτερες κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις του υλικού της.

Η ταινία *Wicked* της Taryn O'Neill, παραγωγής 2021, επιχειρεί μια σύζευξη ψυχολογικού θρίλερ με στοιχεία folk horror, αλλά τελικά υποκύπτει σε ένα παράγωγο οπτικό στυλ και μια υπερβολικά περίπλοκη αφηγηματική δομή. Παρόλο που ο Liam Hall προσφέρει μια αφοσιωμένη, αν και κατά στιγμές υπερβολική, ερμηνεία που εξερευνά θέματα κληρονομικής ενοχής και αγροτικής απομόνωσης, η ταινία αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες στον ρυθμό. Η σκόπιμη αργή εξέλιξη συχνά μοιάζει λιγότερο ατμοσφαιρική και περισσότερο αδρανής, αδυνατώντας να χτίσει γνήσια αγωνία μέσα στον περιορισμένο χώρο που διαθέτει. Η φωτογραφία είναι επαρκής, αλλά στερείται διακριτικού ταλέντου, βασιζόμενη κατά πολύ σε μια μουντή, ξεθωριασμένη παλέτα χρωμάτων που καλύπτει παρά αναδεικνύει τους περιορισμούς του χαμηλού προϋπολογισμού. Το σενάριο προδίδει συχνά τις θεματικές αποκαλύψεις, υπονομεύοντας κάθε πιθανότητα για γνήσια έκπληξη ή βαθιά συναισθηματική απήχηση. Πρόκειται για μια αξιοπρεπή προσπάθεια του είδους που αποτυγχάνει να υπερβεί τις VOD ρίζες της, προσφέροντας συμβατικές συγκινήσεις χωρίς κινηματογραφική διάκριση.