Don't Look Now... We're Being Shot At! (1966)

Το «Don't Look Now... We're Being Shot At!» δέχεται σε γενικές γραμμές αρνητικές κριτικές, παρά το αναμφισβήτητα εμπνευσμένο και συγκινητικό αληθινό στόρι στο οποίο βασίζεται. Αν και η ιστορία του ηλικιωμένου βετεράνου που αποφάσισε να τιμήσει την Απόβαση της Νορμανδίας συγκλόνισε τον κόσμο, η κινηματογραφική της μεταφορά αδυνατεί να αποδώσει αποτελεσματικά το πνεύμα και τη δύναμη του αρχικού γεγονότος.

Το "Μην Κοιτάτε... Μας Πυροβολούν!" του Ζεράρ Ουρί αποτελεί ένα αδιάψευστο δείγμα της γαλλικής κωμικής υπερπαραγωγής, συνδυάζοντας αριστοτεχνικά το σλάπστικ με μια αναπάντεχα εύστοχη πολεμική θεματολογία. Η δύναμη της ταινίας εντοπίζεται στην ηλεκτρισμένη χημεία μεταξύ των Μπουρβίλ και Λουί ντε Φινές, των οποίων οι αντικρουόμενες κωμικές ιδιοσυγκρασίες – η γοητευτική αφέλεια του πρώτου απέναντι στην εκρηκτική αγανάκτηση του δεύτερου – τροφοδοτούν σε μεγάλο βαθμό το αδιάκοπο γέλιο. Ο Ουρί ενορχηστρώνει περίτεχνες σκηνές καταδίωξης και οπτικά αστεία με μια κινητική ενέργεια που σπάνια ξεθυμαίνει, αν και κατά περιπτώσεις καταφεύγει σε κραυγαλέες καρικατούρες για εύκολες αντιδράσεις. Παρότι δεν εμβαθύνει στις ψυχολογικές πολυπλοκότητες του πολέμου, χρησιμοποιεί αριστοτεχνικά τις παραλογισμού του ως φόντο για μια διαπολιτισμική περιπέτεια δυο φίλων. Η διαχρονική του απήχηση μαρτυρά την άψογη κωμική χρονική του αντίληψη και την απόλυτη γοητεία των πρωταγωνιστών του, ακόμη κι αν οι αφηγηματικές του φιλοδοξίες παραμένουν σταθερά εντός των ορίων της λαϊκής ψυχαγωγίας.