Alps (2011)

Ο Γιώργος Λάνθιμος, με το χαρακτηριστικό του στυλ, προσφέρει με τις «Άλπεις» μια τολμηρή και πρωτότυπη σπουδή πάνω στη θλίψη, την απώλεια και την επιτακτική ανάγκη για ανθρώπινη σύνδεση, ακόμη κι αν είναι τεχνητή. Η ταινία επαινείται για το ψυχρό, σουρεαλιστικό της χιούμορ και την ανατρεπτική της προσέγγιση στα συναισθήματα, με την Αγγελική Παπούλια να ξεχωρίζει σε έναν εντυπωσιακό ρόλο, δημιουργώντας ένα βαθιά ανθρώπινο, αν και συχνά απρόσιτο, κινηματογραφικό μωσαϊκό.

Στη συνέχεια της αποδόμησης των δυσλειτουργικών κοινωνικών δομών, ο Γιώργος Λάνθιμος συνεχίζει με το αναγνωρίσιμο στυλ του κλινικού αποστασιοποιημένου ύφους και του ενοχλητικά στυλιζαρισμένου διαλόγου. Η ταινία διερευνά μια μυστική ομάδα που προσφέρει υπηρεσίες ως συναισθηματικά υποκατάστατα για τους πρόσφατα αποθανόντες, μια ιδέα που καρφώνει αποτελεσματικά την εμπορευματοποίηση του ωμού ανθρώπινου συναισθήματος και την απεγνωσμένη ανάγκη για κατασκευασμένη οικειότητα. Ο Λάνθιμος χρησιμοποιεί λιτές, σκόπιμα επίπεδες οπτικές συνθέσεις και συναισθηματικά απομακρυσμένες ερμηνείες, ιδιαίτερα από την Αγγελική Παπούλια, για να δημιουργήσει μια βαθιά ανησυχία. Ενώ η εννοιολογική ευφυΐα αναδύεται, η ταινία υποφέρει από μια σχεδόν τιμωρητικά ψυχρή ατμόσφαιρα και μια αφήγηση που περιστασιακά μοιάζει περισσότερο με φιλοσοφική άσκηση παρά με ένα πλήρως υλοποιημένο δράμα. Πρόκειται για μια προκλητική, απαραίτητη θέαση για τους οπαδούς της Ελληνικής Weird Wave, αλλά η αμείλικτη σκοτεινότητά της περιορίζει την ευρύτερη κριτική της επιτυχία, καθιστώντας την μια σημαντική, αν και δευτερεύουσα, προσθήκη στο απαιτητικό έργο του σκηνοθέτη.