Flashback (2021)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, η ταινία "Flashback" κρίνεται ως μια τυπική περιπέτεια που δεν καταφέρνει να προσφέρει κάτι ουσιαστικό ή να εντυπωσιάσει. Φαίνεται να πρόκειται για μια εύκολη παραγωγή, με ένα αδιάφορο σενάριο αμνησίας και τον Σιλβέστερ Σταλόνε να κάνει μια απλή περατζάδα για την αρπαχτή.

Η ταινία *Flashback* της Caroline Vigneaux φιλοδοξεί να παρουσιάσει μια ευρηματική κωμωδία με την αρωγή του ταξιδιού στο χρόνο, εστιάζοντας στον ιστορικό φεμινισμό. Ωστόσο, η εκτέλεσή της αποδεικνύεται προβληματική. Παρόλο που η Vigneaux επιδεικνύει αναμφισβήτητο κωμικό ταλέντο και οι προθέσεις της ταινίας είναι αξιέπαινες – να λειτουργήσει ως διδακτική και ενδυναμωτική περιπέτεια – το τελικό κινηματογραφικό αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά ασταθές. Η οπτική αισθητική είναι συχνά άνευρη και αμεσότητα, αδυνατώντας να δημιουργήσει την απαραίτητη αίσθηση φαντασίας ή την οπτική βαρύτητα που αρμόζει σε ιστορικά σκηνικά. Το σενάριο, σε πολλές περιπτώσεις, υποκαθιστά την ουσιαστική ανάπτυξη των χαρακτήρων ή την αφηγηματική ώθηση με πρόχειρη, σκετσαρισμένη κωμωδία και υπερβολικά κυριολεκτικά ιστορικά μαθήματα. Ο μηχανισμός του ταξιδιού στο χρόνο μοιάζει λιγότερο με αφηγηματικό εργαλείο και περισσότερο με μια αδύναμη δικαιολογία για τη σκηνοθέτηση ιστορικών παρωδιών. Η ταινία λειτουργεί καλύτερα ως πλατφόρμα για το ιδιαίτερο χιούμορ της Vigneaux, παρά ως μια δομικά στέρεη κινηματογραφική δημιουργία, καταλήγοντας σε ένα έργο εννοιολογικά φιλόδοξο, αλλά δραματουργικά αδρανές και τονικά αλλοπρόσαλλο.