Beau Is Afraid (2023)

Ο κριτικός εστιάζει στην αλλαγή ύφους του σκηνοθέτη, την ψυχολογική κατάσταση του κεντρικού χαρακτήρα και την απεικόνιση κοινωνικών άγχών, ενώ σχολιάζει την εκτεταμένη χρήση πολιτιστικών αναφορών, θεωρώντας πως αυτή επισκιάζει την αφηγηματική συνοχή. Δεν υπάρχει δείκτης συμφωνίας/διαφωνίας. Βαθμολογία: 6.0/10 από 1 κριτική.

Το *Beau is Afraid* του Άρι Άστερ είναι ένα εκτεταμένο, βασανιστικό έπος — ένας τρίωρος φροϋδικός εφιάλτης αποδοσμένος με σχολαστική, ασφυκτική λεπτομέρεια. Ο Χοακίν Φίνιξ ενσαρκώνει τον ομώνυμο Μπο με ακινητοποιούσα παράνοια, στηρίζοντας ένα ταξίδι που μετατοπίζεται ανήσυχα μεταξύ χαοτικού αστικού πανικού και σουρεαλιστικής θεατρουπότητας. Κινηματογραφικά, η ταινία είναι εκπληκτικά εκτελεσμένη, χρησιμοποιώντας υπερυψωμένο καλλιτεχνικό σχεδιασμό για να εκφράσει το ακινητοποιό άγχος του Μπο και το ανελέητο βάρος των μητρικών προσδοκιών. Ωστόσο, το αμείλικτο όραμα του Άστερ συχνά υποκύπτει στην αυτοεξυπηρέτηση. Η εξαντλητική διάρκεια και η αδιάκοπη παρέλαση δυστυχιών θολώνουν τον θεματικό αντίκτυπο, μετατρέποντας εύστοχα σχόλια για την ενοχή και το τραύμα σε μια εξαντλητική δοκιμασία αντοχής. Πρόκειται για ένα έργο αναμφισβήτητης καλλιτεχνικής φιλοδοξίας, παρά ταύτα δομικά ελαττωματικό λόγω της ίδιας του της μνημειώδους κλίμακας και της άρνησης να κόψει τις πιο ακανόνιστες σκηνές του.