The Wolfman (2010)

Το *The Wolfman* του Joe Johnston αποτελεί μια οπτικά πλούσια, αλλά δυστυχώς, αποτυχημένη προσπάθεια αναβίωσης του γοτθικού τρόμου. Η ταινία διαπρέπει στη δημιουργία ενός ατμοσφαιρικού βικτοριανού τοπίου, ενισχυμένο σημαντικά από την αφοσίωση του Rick Baker στα άριστα πρακτικά εφέ του πλάσματος και την υποβλητική, εκτεταμένη μουσική επένδυση του Danny Elfman. Ωστόσο, αυτές οι κινηματογραφικές επιτυχίες υπονομεύονται από μια ασταθή δομή ρυθμού – εμφανές αποτέλεσμα εκτεταμένων παρεμβάσεων στην μετα-παραγωγή – και από μια κεντρική ερμηνεία του Benicio Del Toro που παραμένει απογοητευτικά συγκρατημένη. Η αφήγηση παλεύει να ισορροπήσει το βαθιά ριζωμένο κληρονομικό τραύμα και τα δραματικά οικογενειακά μυστικά με την άμεση δράση του τέρατος, καταλήγοντας σε μια τονική σύγχυση που αμβλύνει τόσο τον ψυχολογικό τρόμο όσο και το σπλαχνικό θέαμα του τρόμου. Πρόκειται για μια δαπανηρή παραγωγή που τελικά στερείται την αιχμηρή αφηγηματική εστίαση που απαιτείται για μια επιτυχημένη σύγχρονη ταινία τρόμου με τέρατα.