Bones and All (2022)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, το "Bones and All" είναι μια ευρηματική ταινία που συνδυάζει έναν αδύνατο έρωτα με στοιχεία τρόμου, τοποθετημένη στην Αμερική των '80s. Μελαγχολική και σοκαριστικά βίαιη, επαινείται για την ευφάνταστη σκηνοθεσία, το ατμοσφαιρικό της σάουντρακ και τον συγκινητικό της ρομαντισμό.

Ο Λούκα Γκουαντανίνο συνθέτει ένα οπτικά εντυπωσιακό, αν και τονικά ασταθές, road movie τρόμου-ρομάντζου που εξετάζει σε βάθος την ταυτότητα και την απομόνωση. Η Τέιλορ Ράσελ προσφέρει μια μαγνητική, πολυδιάστατη ερμηνεία, η οποία στηρίζει την εξερεύνηση της ταινίας πάνω στο κληρονομημένο τραύμα και την αγωνία της διαφορετικότητας. Η ταινία διαπρέπει στην αντιπαράθεση των τρυφερών οικειοτήτων της πρώτης αγάπης με την ωμή πραγματικότητα των τερατωδών παρορμήσεων, κάτι που αναδεικνύεται από την ερημική, λυρική κινηματογράφηση του Αρσένι Χατσατουριάν. Ωστόσο, ο σκόπιμος ρυθμός σε ορισμένες στιγμές ατονεί, μετατρέποντας την απαραίτητη μελαγχολική ατμόσφαιρα σε αφηγηματική αδράνεια, ενώ η κεντρική, συγκλονιστική σύλληψη κινδυνεύει κάποιες φορές να επισκιάσει τον λεπτό συναισθηματικό πυρήνα που επιδιώκει να καλλιεργήσει. Παρότι ο Μαρκ Ράιλανς προσφέρει μια αριστοτεχνική ερμηνεία ανήσυχης, σιωπηλής απειλής, η φιλόδοξη σύντηξη φιλμικού τρόμου και τρυφερού πόθου παραμένει συναρπαστική, πλην όμως ελλιπής δομικά.