Lamb (2021)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, ο "Αμνός" είναι ένα θαρραλέο και πρωτότυπο ψυχολογικό θρίλερ φαντασίας, που ξεχωρίζει για την υποβλητική ατμόσφαιρά του, την τολμηρή ιδέα και την πειθαρχημένη σκηνοθεσία. Η ταινία, αν και ίσως ελλειπτική για κάποιους, συνδυάζει αρμονικά το οικογενειακό δράμα με την ακατέργαστη φύση και μια κινηματογραφική τόλμη που θα αιφνιδιάσει.

Το «Lamb» του Βαλντιμάρ Γιόχανσον αποτελεί μια βαθιά παράδοξη και ατμοσφαιρική στοχαστική κατάδυση στη θλίψη, τη γονική επιθυμία και την παραβίαση της φυσικής τάξης, τοποθετημένη στην απόκοσμη, απομονωμένη ομορφιά της ισλανδικής υπαίθρου. Η ταινία διαπρέπει χάρη στον σκόπιμο, σχεδόν σιωπηλό ρυθμό της και την ανατριχιαστικά γοητευτική φωτογραφία της Ελι Άρενσον, η οποία μεταμορφώνει το συνηθισμένο σε μυθικό. Η Νούμι Ραπάς εδραιώνει την ταινία με ένα συναρπαστικό πορτρέτο απεγνωσμένης μητρικής λαχτάρας. Ωστόσο, ο αφηγηματικός μινιμαλισμός, ενώ αρχικά είναι αποτελεσματικός στην οικοδόμηση του τρόμου, συχνά αφήνει τον θεατή να περιμένει μια δραματική κορύφωση που ουδέποτε υλοποιείται πλήρως. Παρόλο που η διατηρημένη ατμόσφαιρα είναι αξιέπαινη, η ταινία κινδυνεύει να συγχέει την ασάφεια με το βάθος, και η τελική της πράξη, αν και σοκαριστική, φαντάζει απότομα κυριολεκτική μετά την προηγούμενη ποιητική συγκράτηση. Επιτυγχάνει πρωτίστως ως ένα μοναδικό έργο εικαστικής τέχνης παρά ως μια στιβαρή δραματική εμπειρία.