Inexorable (2022)

Ο Fabrice Du Welz διατηρεί την χαρακτηριστική του καταπιεστική ατμόσφαιρα, δημιουργώντας ένα ψυχολογικό θρίλερ διαποτισμένο από γοτθικό τρόμο και αισθητή ταξική αγωνία. Η ταινία διαπρέπει στην οπτική της γλώσσα, αξιοποιώντας την απέραντη, απομονωμένη έπαυλη για να ενισχύσει την αίσθηση παγίδευσης και αργής ψυχολογικής φθοράς. Η Alba Gaïa Bellugi προσφέρει μια ανατριχιαστικά αποτελεσματική ερμηνεία ως την ομώνυμη, διασπαστική δύναμη, εξισορροπώντας την συγκρατημένη απεικόνιση ενός ξεθωριάζοντος λογοτεχνικού προσώπου από τον Benoît Poelvoorde. Ωστόσο, η αφηγηματική δομή βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε οικείες, σχεδόν αρχετυπικές τροπικές της εισβολής στο σπίτι και της εμμονής, οδηγώντας σε μια δυστυχώς προβλέψιμη πορεία. Ενώ η αισθητική ένταση παραμένει σταθερά υψηλή και η διάθεση αμείλικτα ανησυχητική, το σενάριο τελικά θυσιάζει την πρωτοτυπία για μια κορυφωτική αναπόφευκτη κατάληξη, εμποδίζοντας την ταινία να επιτύχει το ανησυχητικό βάθος των καλύτερων έργων του Du Welz.