End of Watch (2012)

Το «End of Watch» του Ντέιβιντ Άγιερ διακρίνεται κυρίως ως μια εσωτερική μελέτη χαρακτήρων, που τροφοδοτείται από την εκρηκτική, αυθεντική χημεία μεταξύ του Τζέικ Τζίλενχαλ και του Μάικλ Πένια. Η ταινία ξεπερνά επιτυχώς τα τυπικά μοτίβα των αστυνομικών διαδικασιών, εστιάζοντας έντονα στην καθημερινή, γεμάτη κινδύνους αδελφοσύνη των αστυνομικών περιπολίας. Στυλιστικά, η χρήση της κάμερας στο χέρι και των προοπτικών found-footage επιτυγχάνει μια καθηλωτική βύθιση, τοποθετώντας τον θεατή απευθείας στο χάος του South Central του Λος Άντζελες. Ωστόσο, αυτή η αισθητική επιλογή είναι συχνά ασυνεπής, αισθανόμενη κατά στιγμές σαν ένα περιττό τρικ παρά ως μια συνεκτική αφηγηματική συσκευή, ιδίως όταν η κλιμακούμενη πλοκή του καρτέλ τεντώνει την πίστη απέναντι στον ωμό ρεαλισμό των καθημερινών περιπολιών. Παρά αυτές τις αφηγηματικές και στυλιστικές δυσκολίες, ο ισχυρός συναισθηματικός πυρήνας και η κινητική ενέργεια της ταινίας την καθιστούν μια συναρπαστική, αν και ελαφρώς συναισθηματική, προσθήκη στο σύγχρονο κανόνα του αστυνομικού δράματος.