Gone with the Wind (1939)

Το "Όσα Παίρνει ο Άνεμος" παραμένει ένα μνημειώδες επίτευγμα του κλασικού αμερικανικού κινηματογράφου, με τη Βίβιαν Λι να ενσαρκώνει εκρηκτικά, σε έναν ρόλο ζωής, τη σιδηρά Σκάρλετ Ο'Χάρα, σύμβολο ανθεκτικότητας. Η πρωτοποριακή χρήση του τριών χρωμάτων Technicolor και η αδιαμφισβήτητη κλίμακα της παραγωγής θέσπισαν νέα πρότυπα για το επικό σινεμά, προσδίδοντας στην ταινία μια άνευ προηγουμένου οπτική μεγαλοπρέπεια. Ωστόσο, η φήμη της περιπλέκεται από τη δυσανάλογη διάρκεια και, κυρίως, από τα θεματικά της θεμέλια. Η ταινία εξιδανικεύει τον Νότο προ του Εμφυλίου Πολέμου και την βαθιά προβληματική αφήγηση της «Χαμένης Υπόθεσης», προβάλλοντας μια ισχυρή, αλλά ιστορικά ανακριβή, απεικόνιση της εποχής του πολέμου. Παρόλο που η κεντρική μελοδραματική ιστορία μεταξύ της Σκάρλετ και του Ρετ Μπάτλερ διατηρεί αναμφισβήτητη συναισθηματική δύναμη, η προσέγγιση της ταινίας στα φυλετικά ζητήματα και η άκριτη αποδοχή της ιστορικής αναθεώρησης, μειώνουν σημαντικά την αξία της ως πραγματικά σπουδαίο έργο τέχνης, καθιστώντας την ένα τεχνικά άρτιο, αλλά ιδεολογικά περίπλοκο, ιστορικό τεχνούργημα.