Living (2022)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, το «Living» αποτελεί ένα συγκινητικό και βαθυστόχαστο δράμα, μια πιστή και άρτια μεταφορά του κλασικού «Καταδικασμένου» του Κουροσάβα. Η ταινία, με την εκθαμβωτική και αφοπλιστικά συγκινητική ερμηνεία του Μπιλ Νάι, ανατέμνει με λιτότητα και βάθος την αναζήτηση νοήματος στη ζωή και τις κοινωνικές αξίες.

Το *Living* του Oliver Hermanus αποτελεί μια σεβάσμια, αριστοτεχνικά εκτελεσμένη διασκευή του *Ikiru* του Kurosawa, η οποία εδράζεται σε μια ερμηνεία-ορόσημο, βαθιά εσωτερικευμένη, από τον Bill Nighy. Το ευαίσθητο σενάριο του Kazuo Ishiguro μεταφέρει επιτυχώς την υπαρξιακή αγωνία ενός ετοιμοθάνατου δημόσιου υπαλλήλου στο Λονδίνο της δεκαετίας του 1950, αξιοποιώντας διακριτικές αισθητικές της εποχής και κομψή φωτογραφία για να τονίσει την συναισθηματική παράλυση του πρωταγωνιστή. Ωστόσο, η σχολαστική προσήλωση της ταινίας στο σεβαστό πρωτότυπο υλικό οδηγεί κατά καιρούς σε έναν ρυθμό που μοιάζει υπερβολικά σκόπιμος, θυσιάζοντας ενίοτε την αίσθηση του επείγοντος για την τυπικότητα. Παρόλο που η κεντρική συναισθηματική μεταμόρφωση είναι βαθιά συγκινητική—ένας ήσυχος διαλογισμός πάνω στην κληρονομιά και την αναζήτηση νοήματος—ο σεβασμός της ταινίας, αν και αξιοθαύμαστος, εμποδίζει την επίτευξη της ωμής, εκτεταμένης κινηματογραφικής δύναμης του ιαπωνικού προκατόχου της. Παραμένει μια εξαιρετική μελέτη χαρακτήρα, που διακρίνεται για την άψογη τεχνική της αρτιότητα και την συγκλονιστική λεπτότητα του Nighy.