The Black Phone (2022)

Οι κριτικοί εστιάζουν στην ανάμειξη των ειδών, την ανάπτυξη των χαρακτήρων και την αποτελεσματικότητα της ατμόσφαιρας. Επισημαίνουν τόσο θετικές προθέσεις όσο και αδυναμίες στην εκτέλεση και το σενάριο. Μέσος όρος: 6.5/10 από 1 κριτική.

Ο Σκοτ Ντέρικσον συνδυάζει επιδέξια τον τρόμο της δεκαετίας του '70 με το υπερφυσικό στοιχείο στο *The Black Phone*. Η ταινία διακρίνεται στην παραγωγή απτής αγωνίας, η οποία καθοδηγείται σε μεγάλο βαθμό από την ανατριχιαστικά συγκρατημένη ερμηνεία του Ίθαν Χοκ ως The Grabber, μια διακριτική μελέτη της απειλητικής κοινοτοπίας. Ο Μέισον Τεμς αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της αφήγησης με μια πειστική απεικόνιση ανθεκτικότητας μέσα στον τρόμο και το τραύμα. Στυλιστικά, η ταινία αναδημιουργεί αποτελεσματικά τις προαστιακές ανησυχίες και την απομόνωση της εποχής της, προσδίδοντας βαρύτητα στα θέματα της παιδικής ευαλωτότητας και επιβίωσης. Ωστόσο, ο αφηγηματικός μηχανισμός – οι φασματικές τηλεφωνικές κλήσεις – αν και ευρηματικός, σε ορισμένες στιγμές μοιάζει δομικά βολικός, υπονομεύοντας ελαφρώς τα γειωμένα ψυχολογικά διακυβεύματα που τέθηκαν νωρίς. Παρόλο που πρόκειται για μια ικανοποιητική προσπάθεια του είδους, με καλό ρυθμό, η οποία εκμεταλλεύεται μια ισχυρή ατμόσφαιρα, τελικά βασίζεται σε γνώριμες τρόμου επιλύσεις, εμποδίζοντας την επίτευξη πραγματικά σύνθετου ή υπερβατικού κινηματογραφικού στάτους.