The Last Emperor (1987)

Name: The Last Emperor
Released: 1987-10-04
Rating: 7.7

✦ MovieFy AI

"Επικό οπτικά εντυπωσιακό ιστορικό μελαγχολικό δράμα"

IMDb:

⭐ 7.7

Ψήφοι:

117,242

⏱

2ω 43λ

✦ Κριτικοί κινηματογράφου

8.1

✦ AI Ανάλυση Ειδών

Ιστορική

40%

Βιογραφία

30%

Δράμα

20%

Epic

10%

Η Ετυμηγορία των Ελλήνων Κριτικών

Οι Έλληνες κριτικοί συμφωνούν ότι ο «Τελευταίος Αυτοκράτορας» είναι μια ιστορική εξτραβαγκάντζα απερίγραπτου εικαστικού κάλλους, με φωτογραφία-όνειρο και μεγαλοπρεπή στοχασμό πάνω στη σχέση ατόμου και Ιστορίας. Αν και κάποιοι τη βρίσκουν λίγο στομφώδη και μακροσκελή, υπογραμμίζουν όλοι την τεχνική της αρτιότητα, την εντυπωσιακή αφηγηματική κατασκευή και τα εννέα Όσκαρ που απέσπασε.

Πεκίνο, 1908. Ένα αγόρι τριών ετών αφαρπάζεται από τη μητέρα του και μεταφέρεται μέσα στη νύχτα στην Απαγορευμένη Πόλη, στην καρδιά της Αρχαίας Κίνας. Το όνομά του είναι Που Γι. Μερικές μέρες αργότερα, αναλαμβάνει τον θρόνο και γίνεται «Ο Άρχοντας των 10 Χιλιάδων Ετών», «ο Γιος των Ουρανών», εξουσιαστής σχεδόν του μισού πληθυσμού της Γης. Το 1912, η Κίνα γίνεται δημοκρατία και τα 3.000 χιλιάδες χρόνια της μοναρχίας φτάνουν στο τέλος τους. Αλλά η σημαντικότερη εξέλιξη είναι αυτή της δεκαετίας του 1930, όπου την ιαπωνική εισβολή στη Μαντζουρία ακολουθεί η επανάσταση του Μάο.

🤖 AI Film Analyst Insight

"Το ιστορικό έπος του Bernardo Bertolucci αποτελεί πρωτίστως ένα θρίαμβο οπτικής μεγαλοπρέπειας και φιλόδοξης υλοποίησης, αξιοποιώντας την εκπληκτική, πλούσια σε κορεσμό κινηματογράφηση του Vittorio Storaro μπροστά στο πρωτοφανές σκηνικό της Απαγορευμένης Πόλης. Η ταινία χρησιμοποιεί αποτελεσματικά την αχανή έκταση της κινεζικής ιστορίας του 20ου αιώνα για να πλαισιώσει την εσωτερική τραγωδία του Pu Yi, του ανθρώπου παγιδευμένου υπό τον μανδύα της Δυναστείας Qing. Η θεματική διερεύνηση της ταυτότητας που αφαιρείται από τις πολιτικές αναταραχές είναι εύηχη, ιδιαίτερα καθώς η αφήγηση μετατοπίζεται από τη χρυσή απομόνωση στην άκαμπτη επανεκπαίδευση. Ωστόσο, η αμιγής κλίμακα καθιστά κάποιες φορές το συναισθηματικό ταξίδι του πρωταγωνιστή, ερμηνευμένου από τον John Lone, κάπως απομακρυσμένο· η ταινία είναι αναμφίβολα πιο επιτυχημένη ως ιστορικός πίνακας παρά ως βαθιά μελέτη χαρακτήρα. Ενώ ο ρυθμός είναι κατάλληλα επιμελημένος για ένα έπος, ορισμένες ακολουθίες εμφανίζονται δομικά επαναλαμβανόμενες. Παρόλα αυτά, η βραβευμένη με Όσκαρ καλλιτεχνική διεύθυνση και η εμβληματική μουσική του Ryuichi Sakamoto εδραιώνουν την κατάστασή της ως ένα μνημειώδες κινηματογραφικό επίτευγμα."

✍️ Κριτικές

Athinorama.gr

⭐ 8

ΓΙΑΓΚΟΣ ΑΝΤΙΟΧΟΣ

"Φωτογραφία-όνειρο από τον Βιτόριο Στοράρο σε μια απερίγραπτου εικαστικού κάλλους ιστορική εξτραβαγκάντζα, που θα μπορούσε βέβαια να είναι λιγότερο στομφώδης και περισσότερο περιεκτική και σύντομη. Εννιά Όσκαρ στην απονομή του 1988. Η ιστορία του Που-Γι, ο οποίος ανέβηκε στον αυτοκρατορικό θρόνο σε ηλικία μόλις 3 ετών για να κυβερνήσει τον κινέζικο λαό ακολουθώντας μια παράδοση χιλιετιών. Μόνο που οι αλλαγές στον 20ό αιώνα, τον «αιώνα των άκρων» όπως τον χαρακτήρισε ο Άγγλος ιστορικός Έρικ Χομπσμπάουμ, υπήρξαν σαρωτικές σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο. Ο Μπερνάρντο Μπερτολούτσι απομονώνει την αφήγησή του στο δράμα που ζει το άτομο (ο τελευταίος αυτοκράτορας) όταν έρχεται σε σύγκρουση με την ισοπ..."

Διαβάστε περισσότερα

Athinorama.gr

⭐ 8

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΣΗΣ

"Εκούσια ή ακούσια,όλοι οι ήρωες του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι υψώνουν το ανάστημά τους απέναντι στην Ιστορία.Ανίκανοι να αντισταθούν στη σαρωτική της δύναμη είτε θα συντριβούν, ηρωικά ή ταπεινωτικά, είτε θα περάσουν στο περιθώριο, ως κομμάτια μιας άλλης εποχής, τα οποία πλέον "περισσεύουν" στην τάξη πραγμάτων. Ένα απ’ αυτά είναι και ο Που-Γι, ο οποίος το 1950 συλλαμβάνεται ως προδότης από τον Κόκκινο Στρατό. Μέσα από τη φυλακή, "επιστρέφει" στα παιδικά του χρόνια, όταν σε ηλικία τριών ετών ανέβηκε στον αυτοκρατορικό θρόνο της Κίνας. Ένας πολιτισμός χιλιετιών βιώνει τραυματικά τις κοσμογονικές αλλαγές του προηγούμενου αιώνα, και ο Μπερτολούτσι στοχάζεται μεγαλοπρεπώς πάνω στη σχέση ατομικού και..."

Διαβάστε περισσότερα