Recollections of the Yellow House (1989)

«Αναμνήσεις από το Κίτρινο Σπίτι» αποτελεί ένα μνημείο γκροτέσκου σολιψισμού, εισάγοντας τον εμβληματικό, παθολογικό και βαθιά εύγλωττο alter ego του Ζοάο Σέζαρ Μοντέιρο, τον Ζοάο ντε Ντέους. Η ταινία λειτουργεί ως ένα αντι-αφηγηματικό δοκίμιο πάνω στην επιθυμία και τη φθορά, χρησιμοποιώντας μια έντονα θεατρική, σκόπιμα αργόσυρτη οπτική γραφή που προτάσσει το φλύαρο, συχνά σκατολογικό, σενάριο του Μοντέιρο. Η τυπική του αυστηρότητα—που χαρακτηρίζεται από στατικές συνθέσεις και απευθείας αναφορά—συγκρούεται δεξιοτεχνικά με το απόλυτο χάος του μυαλού του πρωταγωνιστή. Ενώ η διανοητική πυκνότητα και το ασυμβίβαστο όραμα της ταινίας είναι αδιαμφισβήτητες αρετές, η σκόπιμη αποξένωση και ο ασφυκτικός ρυθμός της την καθιστούν μια επίπονη, εξειδικευμένη εμπειρία. Απαιτεί υψηλή ανεκτικότητα στο παράλογο και το επιθετικά αυτο-αναφορικό, θολώνοντας επιτυχώς τα όρια μεταξύ υψηλής τέχνης, σάτιρας και αυτο-παρωδίας.