Dishonored (1931)

Το «Dishonored» του Γιόζεφ φον Στέρνμπεργκ αποτελεί παράδειγμα της μοναδικής οπτικής του τέχνης, δημιουργώντας επιμελώς έναν κόσμο σκιάς και αίγλης γύρω από τη μούσα του, τη Μαρλέν Ντίτριχ. Η Ντίτριχ, σε έναν από τους καθοριστικούς πρώτους της ρόλους, ενσαρκώνει την αινιγματική πράκτορα Μαρί Κόλβερερ με μια μαγνητική γοητεία που υπερβαίνει τη συχνά τεχνητή κατασκοπική αφήγηση. Η δύναμη της ταινίας έγκειται στον εκπληκτικό φωτισμό chiaroscuro, τις μπαρόκ συνθέσεις και την απτή ένταση της προ-Κώδικα αισθησιασμού, εξερευνώντας θέματα ταυτότητας, θυσίας και την παραστασιακή φύση της κατασκοπείας. Ενώ η εξέλιξη της πλοκής μπορεί να φαίνεται κάπως επεισοδιακή και περιστασιακά να επιβαρύνεται από την ακαμψία της πρώιμης εποχής του ομιλούντος κινηματογράφου στις υποστηρικτικές ερμηνείες, η διαρκής της δύναμη βρίσκεται στην σχολαστικά δημιουργημένη ατμόσφαιρα και την σαγηνευτική, μοιραία παρουσία της Ντίτριχ, εδραιώνοντας τον αρχέτυπο της femme fatale για δεκαετίες.