I Am Greta (2020)

Το «I Am Greta» του Nathan Grossman προσφέρει μια ανεπιτήδευτη, συχνά οικεία ματιά στη ζωή της Γκρέτα Τούνμπεργκ, καταγράφοντας την άνοδό της από μοναχική μαθήτρια-απεργό σε παγκόσμιο σύμβολο. Η δύναμη της ταινίας έγκειται στην αξιοσημείωτη πρόσβαση που είχε ο σκηνοθέτης, αποτυπώνοντας ακατέργαστες στιγμές ευάλωτης διάθεσης και αποφασιστικότητας εν μέσω αδιάκοπης παρακολούθησης και ταξιδιών. Ο Grossman χρησιμοποιεί ένα κυρίως παρατηρησιακό ύφος, επιτρέποντας στα γεγονότα να εξελιχθούν χωρίς έντονη συγγραφική παρέμβαση, κάτι που προσδίδει μια άμεση, σχεδόν ντοκιμαντερίστικη αυθεντικότητα. Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση, ενώ παρέχει πολύτιμη τεκμηρίωση, ενίοτε τείνει προς την αγιογραφία. Κινηματογραφικά, σπάνια υπερβαίνει το θέμα της. Η σκηνοθεσία είναι επαρκής αλλά συμβατική, στερούμενη ένα ξεχωριστό καλλιτεχνικό όραμα ή μια βαθύτερη κριτική διερεύνηση που θα την ανέβαζε πέρα από ένα συναρπαστικό βιογραφικό αρχείο. Είναι ένα σημαντικό ντοκουμέντο μιας κομβικής προσωπικότητας, αλλά ίσως λιγότερο ένα κινηματογραφικό αριστούργημα.