Anelka: Misunderstood (2020)

Το πορτρέτο του Νικολά Ανελκά από τον Φρανκ Νατάφ ακολουθεί μια συμβατική δομή, πιστή στο γνωστό πρότυπο των βιογραφικών ντοκιμαντέρ του Netflix. Η κύρια δύναμή του έγκειται στην πρωτοφανή πρόσβαση και στην ειλικρινή –αν και συχνά αμυντικά διατυπωμένη– εσωτερική αναζήτηση του Ανελκά αναφορικά με την ταραχώδη καριέρα του. Η αφήγηση αξιοποιεί αποτελεσματικά το αρχειακό υλικό για να τοποθετήσει την ραγδαία άνοδό του και την επακόλουθη νομαδική πορεία του στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Ωστόσο, η ταινία δυσκολεύεται να ξεπεράσει τον τίτλο της. Εστιάζοντας σχεδόν αποκλειστικά στην οπτική γωνία του Ανελκά, θυσιάζει την κριτική εμβάθυνση χάριν προσωπικής δικαίωσης. Η παραγωγή είναι προσεγμένη, αλλά στερείται της στυλιστικής καινοτομίας ή της αντικειμενικής δημοσιογραφικής αυστηρότητας που απαιτείται για να την αναδείξει πέραν μιας συναρπαστικής, αλλά τελικά αυτο-εξυπηρετούμενης, άσκησης διαχείρισης της φήμης. Φωτίζει περισσότερο τους φίλαθλους που αναζητούν κλείσιμο παρά τους κριτικούς που αναζητούν κινηματογραφική τέχνη.