V (2020)

Η ταινία «V» χτίζει ένα θρίλερ τύπου «γάτα-ποντίκι» υψηλής αντίληψης, επικεντρωμένο στη διττή φύση ενός αντι-ήρωα εθελοντή τιμωρού και του πειθαρχημένου αξιωματικού που τον κυνηγά. Ο Nani προσφέρει μια ανησυχητικά έντονη ερμηνεία, αποδίδοντας την απαραίτητη απειλή και την ηθική ασάφεια που αναβαθμίζουν την αρχική ιδέα. Ωστόσο, ο σκηνοθέτης Mohana Krishna Indraganti δυσκολεύεται να διατηρήσει την ψυχολογική ένταση που απαιτείται για αυτό το είδος. Η αφήγηση παρουσιάζει δομικές ασυνέπειες, θυσιάζοντας συχνά τη δυναμική για υποχρεωτικά εμπορικά στοιχεία, όπως αποπροσανατολιστικές ερωτικές αναδρομές και απότομες μουσικές σκηνές που υπονομεύουν τη σκληρή ατμόσφαιρα. Παρόλο που η χορογραφία των σκηνών δράσης είναι άψογη και το οπτικό στυλ φιλόδοξο, η προσήλωση της ταινίας σε προβλέψιμα αφηγηματικά κλισέ και ο ασταθής ρυθμός της την εμποδίζουν τελικά να επιτύχει την εκλεπτυσμένη ποιότητα neo-noir που επιδιώκει, καταλήγοντας αντίθετα σε ένα αποσπασματικό, αστέρων-οδηγούμενο θέαμα.