Black God, White Devil (1964)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, η ταινία "Black God, White Devil" του Γκλάουμπερ Ρόχα αναγνωρίζεται ως ένα αδιαπραγμάτευτο αριστούργημα. Πρόκειται για ριζοσπαστικό κινηματογράφο με οργισμένη πολιτική ορμή, που αποδίδει με αφοπλιστικό ρεαλισμό τις κακουχίες του βραζιλιάνικου λαού.

Το εμβληματικό έργο του Glauber Rocha από τον Κινηματογράφο Νέο (Cinema Novo) αποτελεί μια καυστική, αλληγορική εξέταση της απόγνωσης και της επανάστασης στην βραζιλιάνικη *sertão*. Γυρισμένο σε λιτό, μεγαλοπρεπές ασπρόμαυρο, η ταινία παραμερίζει την παραδοσιακή αφηγηματική δομή για μια μυθική, οπερατική ένταση, καταγράφοντας την ταλάντευση του αγρότη Manuel μεταξύ θρησκευτικού φανατισμού και επαναστατικής ληστείας. Ενώ η στυλιστική του τόλμη – χαρακτηρισμένη από ωμές συνθέσεις, ισχυρά κοντινά πλάνα και έναν τελετουργικό ρυθμό – είναι αναμφισβήτητα σαγηνευτική, η ταινία μερικές φορές δυσκολεύεται κάτω από το βάρος της δικής της πολεμικής· οι διάλογοι μοιάζουν κάποιες φορές λιγότερο με φυσική ομιλία και περισσότερο με πολιτικό μανιφέστο. Ωστόσο, η ωμή του ενέργεια και η ανελέητη κριτική των εδραιωμένων δομών εξουσίας εδραιώνουν τη φήμη του ως ένα ζωτικό, σπλαχνικό κομμάτι πολιτικής τέχνης, καθιερώνοντας μια ισχυρή οπτική γλώσσα που παραμένει σθεναρά επιδραστική δεκαετίες αργότερα.