ΟΞΑΠΟΔΏ: ΤΟ ΚΑΚΌ ΜΆΤΙ (2024)

Στην τουρκική λαογραφία το πραγματικό τους όνομα δεν το προφέρεις ποτέ δυνατά· τα αποκαλείς «αυτοί με τα τρία γράμματα», από σεβασμό, από φόβο ή και από τα δύο. Λαχταρώντας να αποκτήσει εγγόνι, η Ζελιχά κάνει μια συμφωνία μαζί τους: θα της χαρί- σουν ένα παιδί με αντάλλαγμα την ψυχή του όταν ενηλικιωθεί. Όταν έρχεται η ώρα να εξοφληθεί το χρέος και ο γιος και η νύφη της αρνούνται να το πληρώσουν, αυτοί με τα τρία γράμματα απαιτούν ένα εντελώς διαφορετικό τίμημα, αφήνοντας τη Ζελιχά να μεγαλώσει μόνη της την εγγονή της τη Ναζάρ. Η κατάρα μοιάζει να έχει λυθεί, το χρέος να έχει ξεχα- στεί. Όμως δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Όταν η Ναζάρ δολοφονείται στα δεκαεπτά της, το πένθος της Ζελιχά μετατρέπεται σε κάτι αρχαιότερο, κάτι που δεν συγχωρεί. Έτσι, η Ζελιχά επιστρέφει στις ίδιες δυνάμεις που κάποτε είχε απαρνηθεί, αυτή τη φορά όχι για να ζητήσει χάρη, αλλά εκδίκηση. Βουτηγμένη στην αυθεντική ατμόσφαιρα του τουρκικού folk horror –το κακό μάτι, τα τελετουργικά της μαύρης μαγείας, το υπερφυσικό, οι συμφωνί- ες που καλύτερα να μην είχαν γίνει ποτέ–, η ταινία αναθεωρεί τους μηχανισμούς των jump scares και επιλέγει μια ανάπτυξη πιο αργή, πιο τελετουργική και βαθιά ριζωμένη στη λαϊκή παράδοση: μια αρχαία προειδοποίηση για το τι συμβαίνει όταν επιχειρείς να κάνεις συμφω- νία με τον ίδιο τον θάνατο.