Ο ΣΊΜΩΝ ΤΗΣ ΕΡΉΜΟΥ (1965)

Επί 37 χρόνια τον 5ο αιώνα ένας πραγ- ματικός άγιος ζούσε πάνω σε έναν στύλο στην έρημο και αρνούνταν να κατέβει ό,τι κι αν του πρόσφερε ο υπόλοιπος κόσμος. Ο Σίμων του Μπουνιουέλ κάνει το ίδιο, και ο κόσμος τού στέλνει τον Διάβολο σε μορφή γυναίκας για να τον δοκιμάσει. Στην κορυφή του στύλου, ενώ κάνει θαύματα που ουδείς εκτιμά ιδιαίτερα –ξανακολλάει κομμένα χέρια, τα οποία όμως χρησιμοποιούνται αμέσως για να χαστουκίσουν ένα παιδί, ενώ το πλήθος δεν εντυπωσιάζεται–, ο Σίμων έρχεται αντιμέτωπος με τον πειρασμό της Σίλβια Πινάλ που αλλάζει συνεχώς μορφές: μαθητριούλα, ο ίδιος ο Χριστός ή μια ημί- γυμνη αισθησιακή γόησσα που βγαίνει από το φέρετρο. Κατά την Πολίν Κέιλ, αυτή είναι η επίθεση του Μπουνιουέλ «στην Εκκλησία ως φορέα εκφυλισμού και ματαίωσης του ανθρώπου» – η αγιότητα καταπιέζει τη σεξουαλικότητα και το ένστικτο. Η ταινία, διάρκειας μόλις 45 λεπτών, γυρισμένη με ασκητική λιτότητα στην έρημο του Μεξικού, με το αλησμόνητο φινάλε σε μια νεοϋορκέ- ζικη ντίσκο της δεκαετίας του 1960, παρα- μένει μια από τις πιο αλλόκοτες, αστείες και βλάσφημες στην ιστορία του σινεμά, ένας στοχασμός για το ανέφικτο της αγνότητας.