Ο ΛΌΡΕΝΣ ΤΗΣ ΑΡΑΒΊΑΣ (1962)

Καμία ταινία γυρισμένη στην έρημο δεν αξίζει τον χαρακτηρισμό «έπος» περισσότερο από αυτή. Στον ορίζοντα εμφανίζεται μια κουκκίδα που αχνοφαίνεται στην αχλή της ζέστης, και ο Ντέιβιντ Λιν δαπανά σχεδόν ένα ολόκληρο λεπτό κινηματογραφικού χρόνου μέχρι να φανεί ότι η κουκκίδα είναι ένας άντρας: αυτό το μοναδικό πλάνο προαναγγέλλει τη χρήση της κλίμακας και της υπομονής στην ταινία, καθώς και την έννοια της ερήμου ως ενός τόπου στον οποίο η ταυτότητα αποδομείται και ανασυντίθεται. Ο T.E. Λόρενς, εκκε- ντρικός Βρετανός αξιωματικός, ενώνει τις αντιμαχόμενες αραβικές φυλές εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας χωρίς να χρησιμοποιήσει βία, αλλά επινοώντας θρα- σύτατα και παράτολμα τον ρόλο του, καθώς ερωτεύεται έναν τόπο που του προσφέρει το μόνο πράγμα που δεν θα μπορούσε να έχει ποτέ στη χώρα του. «Γιατί σου αρέσει η έρημος, Λόρενς;» τον ρωτά ένας συνά- δελφος αξιωματικός. «Γιατί είναι καθαρή», απαντά. Γυρισμένη στην αυθεντική, ανελέη- τη άμμο της Ιορδανίας, με τον Πίτερ Ο’Τουλ ως γοητευτικό παράφρονα στο επίκεντρό της, η ταινία παραμένει η απόλυτη κινημα- τογραφική απεικόνιση της ερήμου: απέρα- ντη, αμείλικτη και απόλυτα μεθυστική.