ΞΈΝΟΙΑΣΤΟΣ ΚΑΒΑΛΆΡΗΣ (1969)

Ο αμερικανικός κινηματογράφος χωρίστηκε σε ένα «πριν» και ένα «μετά» την ημέρα που αυτοί οι δύο μηχανόβιοι πήραν τους δρόμους. Ο Γουάιατ και ο Μπίλι ταξιδεύουν από το Λος Άντζελες στη Νέα Ορλεάνη, έχοντας κρύψει λεφτά από πώληση ναρκωτικών σε ένα ντεπόζιτο βενζίνης διακοσμημένο με την αμερικανική σημαία, και κάπου στην εθνική το ντεμπούτο του Ντένις Χόπερ στη σκηνοθεσία μετατρέπει μια περιθωριακή ταινία για μηχανόβιους σε ιδρυτικό κείμενο του Νέου Χόλιγουντ: πρωτοποριακό μοντάζ με jump-cut, σάουντρακ από τους Steppenwolf και τον Τζίμι Χέντριξ αντί για ορχήστρα, ιστορία που κρατάει τα ελάχιστα, ήρωες που παρασύρονται σαν πουλιά στον άνεμο από μια αόρατη ροή της πλοκής, η οποία ωστόσο οριοθετεί έναν σκελετό. Ο Τζακ Νίκολσον, κακομοίρης δικηγόρος της επαρχίας που κολλάει μαζί τους για τη βόλτα, κλέβει την παράσταση και η ερμηνεία του αποτελεί προάγγελο μιας λαμπρής καριέρας. Ο μύθος της ελευθερίας του ξένοιαστου καβαλάρη, όμως, κρύβει κάτι πιο θλιβερό: οι δύο ήρωες είναι στην παρανομία, έχουν ξεπουλήσει τα ιδανικά τους, και το ξέρουν. Η ταινία δεν απαθανάτισε απλώς μια φάση της αντικουλτούρας· επινόησε το ιδίωμα με το οποίο ο κινηματογράφος ακόμα αποτυπώνει την εικόνα της Αμερικής.