ΟΔΌΣ ΣΑΧΆΡΑ 143 (2019)

Στη μέση ακριβώς του πουθενά η Μαλικά έχει χτίσει ένα ολόκληρο σύμπαν μέσα σε λίγα τετραγωνικά: ένα μικρό μαγαζί που πουλάει τσάι, αυγά και τσιγάρα, στημένο προκλητικά στην ερημιά της Σαχάρας στην Αλγερία. Ντα- λικέρηδες, ταξιδευτές και τουρίστες περνούν μπροστά από τα παράθυρα της Μαλικά και όλοι τους έχουν την ίδια απορία: γιατί μια γυναίκα μόνη, γιατί εδώ, γιατί έτσι. Και κάθε φορά που εκείνη απαντάει, η ιστορία της αλλάζει λιγάκι, καθώς η Μαλικά την κάνει πιο ήπια ή πιο σκληρή λόγω επαναληπτικότητας, βαρεμάρας ή απλώς λόγω διάθεσης. Η υπο- μονετική κάμερα του Χασέν Φεράνι τής ζητά μόνο να συνεχίσει να μιλάει, και στη διάρκεια αυτής της αβίαστης κουβεντούλας με πολύ τσάι και πολλή σκόνη αποκαλύπτεται ο εσωτε- ρικός της κόσμος. Κι όμως, ακόμη και σε αυτή την εσχατιά, φαινομενικά μετέωρη στον γεω- λογικό χρόνο, η Μαλικά δεν μπορεί να ξεφύγει για πάντα από το παρόν: δίπλα στο μαγαζί της υψώνεται ένα πρατήριο καυσίμων, λαμπερό και μοντέρνο, ένας σιωπηλός οιωνός του κλοι- ού που σφίγγει ξανά. Η ταινία είναι μια ωδή στη μοναξιά που επιλέγεται ελεύθερα, δείχνο- ντας πόση ζωή μπορεί να χωρέσει μέσα σε ένα και μοναδικό, ακίνητο σημείο στην άμμο.