ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΎ (2026)

Τι είναι, στ’ αλήθεια, ο χρόνος για κάποιον που τελεί εν αναμονή; Αυτό που τον χωρίζει από τον εαυτό του στο τώρα (σ’ ένα παρόν εκκρεμότητας, όπου όλα μπορούν –έχουν τη δυνατότητα– να αλλάξουν) και τον εαυτό του στο μετά, όταν τα πράγματα, νομίζουμε, θα είναι όπως τα θέλουμε. Ο χρόνος είναι ένα ραντεβού που δίνουμε μ’ εμάς τους ίδιους σε μια επόμενη, καλύτερη στιγμή, κατά την οποία θα είμαστε επιτέλους ολοκληρωμένοι, απαλλαγμένοι απ’ αυτή την έλλειψη που θέτει σε κίνηση και ταλανίζει τις ζωές μας. Παρα- κολουθώντας τη Χασμίν, μια μόνη μητέρα που ετοιμάζεται γεμάτη ενθουσιασμό για το πρώτο της ραντεβού μετά από χρόνια, αυτό το ξεχωριστό φιλμ φέρνει τον ίδιο τον χρόνο στο προσκήνιο: ως καταδίκη και υπόσχεση, τιμωρία και λύτρωση. Θυμίζοντας το Περιμέ- νοντας τον Γκοντό του Μπέκετ, όπου το νόημα δεν βρίσκεται στον Γκοντό αλλά στην αναμο- νή (που είναι η ουσία της ανθρώπινης κατά- στασης), και φέρνοντας στον νου τα φιλμικά πειράματα του Άντι Γουόρχολ και της Σαντάλ Άκερμαν, το The Date μετατρέπει αβίαστα τα μόλις 80 λεπτά της διάρκειάς του σ’ έναν βαθύ φιλοσοφικό στοχασμό πάνω στη μετα- φυσική συνθήκη της προσμονής – δηλαδή την αναπόδραστη μοίρα κάθε ανθρώπινου όντος.