ΚΑΡΔΙΈΣ ΤΗΣ ΕΡΉΜΟΥ (1985)

Βρισκόμαστε στο Ρένο της Νεβάδα, το 1959: η Βίβιαν Μπελ, μια αυστηρή, συγκρατημένη καθηγήτρια, φτάνει σε έναν σιδηροδρομικό σταθμό σκονισμένο από την άμμο της ερήμου 113 για να πάρει ένα γρήγορο διαζύγιο. Αντ’ αυτού, βρίσκει κάτι που δεν ζήτησε ποτέ, όταν η Κέι Ρίβερς, ένα ελεύθερο πνεύμα από ένα ράντσο της περιοχής, κάνει όπισθεν με το καμπριολέ της στη μέση του αυτοκινητόδρομου, μόνο και μόνο για να τη δει καλύτερα. Αυτό που ακολουθεί θα γινόταν η πρώτη μεγάλη λεσβιακή ιστορία αγά- πης του σινεμά με μάλλον αίσιο τέλος – χωρίς τραγωδία, χωρίς τιμωρία, χωρίς ένα τελευταίο πλάνο που χάνεται στην ντροπή. Η Ντόνα Ντιτς υποθήκευσε το σπίτι της για να εξασφαλίσει τα δικαιώματα ενός σάουντρακ γεμάτου τραγούδια της Πάτσι Κλάιν και της Κίτι Γουέλς, έκανε έναν προϋπολογισμό 800.000 δολαρίων να μοιάζει με κανονική παραγωγή στούντιο και σκηνοθέτη- σε μια ερωτική σκηνή σε δωμάτιο ξενοδοχείου τόσο αληθινή που άφησε το κοινό του 1986 με κομμένη την ανάσα. Οι απέραντοι ουρανοί της ερήμου κουβαλούν όλο το συναισθηματικό φορτίο της ταινίας, μετατρέποντας τον ανοιχτό δρόμο του Νότου – έναν κατεξοχήν ανδροκρα- τούμενο χώρο στον αμερικανικό κινηματογράφο – σε ένα αδιαμφισβήτητα queer έδαφος, που η ταινία επαναδιεκδικεί με χαρά. Δεκαετίες αρ- γότερα, η ταινία παραμένει ακριβώς αυτό που τόλμησε να είναι στην εποχή της: μνημειώδης, αμετανόητη και ολοζώντανη.