ΠΡΌΓΟΝΟΙ (2026)

Κάπου ανάμεσα στη μνήμη και την παραί- σθηση, ζωντανεύει ξανά το Λονδίνο του 1988: μια εικόνα που τρεμοπαίζει, ασπρό- μαυρη στα όνειρα, έγχρωμη στην πραγματι- κότητα – αν και τα όρια ανάμεσά τους είναι πολύ πιο ρευστά απ’ όσο δείχνουν. Ο Μπο έχει αφήσει πίσω του μια Ιρλανδία όπου ο έρωτάς του θεωρείται ακόμη παράνομος, και ζει μοναχικά, με τους μηχανισμούς άμυ- νας πάντα σε εγρήγορση. Ώσπου τον παίρ- νει υπό την προστασία του ο Μορίς, άλλοτε μούσα του Χόλιγουντ και πλέον βασίλισσα μιας μικρής καφετέριας. Όταν στη ζωή τους μπαίνει ο γλυκός, αθώος Τάινι, ο Μπο αφή- νεται για πρώτη φορά να αγαπήσει – λίγο πριν η διάγνωση του Τάινι με AIDS ενώσει τη φροντίδα και τον τρόμο σε μια σχεδόν αβάσταχτη γροθιά. Στο αξιοσημείωτο ντε- μπούτο του, ο Ντέιβιντ Τέρπιν ταξιδεύει ανάμεσα στην ανάμνηση, στο όνειρο και στον κόσμο των νεκρών, με οδηγό μια λα- μπερή, σχεδόν αιθέρια Κριστίνα Χέντρικς, και δεν χάνει ούτε στιγμή τον έλεγχο, ακόμη κι όταν παρελθόν και παρόν γίνονται ένα. Στο κέντρο αυτού του σύμπαντος, ο Έανα Χάρντγουικ δίνει μια ερμηνεία ωμή και ταυ- τόχρονα συγκρατημένη, με έναν τρυφερό Ρούπερτ Έβερετ και έναν σπαρακτικό Τζακ Γουλφ στο πλευρό του. Ιστορία αγάπης και μαζί ιστορία φαντασμάτων, η ταινία διερω- τάται πώς κρατάμε κοντά μας όσους έχουμε χάσει – και απαντά, σχεδόν ψιθυριστά: απλώς τους κρατάμε εδώ, μαζί μας. Βραβείο FIPRESCI στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματο- γράφου του Τορόντο. Ανοιχτοί Ορίζοντες