Clock Cleaners (1937)

Οι «Καθαριστές Ρολογιών» αποτελούν ένα δείγμα της κορυφαίας κινητικής ενέργειας και της χημείας των χαρακτήρων που χαρακτήρισε τα σύντομα κινούμενα σχέδια της Disney στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Η ταινία, σε σκηνοθεσία του Σαρπστέιν, παρουσιάζει μια άψογη συγχρονισμένη σχέση ήχου και κίνησης, ιδίως κατά την αδιάφορη συνάντηση του Γκούφι με το τεράστιο ελατήριο του ρολογιού – μια σεκάνς που παραμένει διδακτική στην οπτική χρονική στιγμή και την κλιμακούμενη παραλογισμό. Το σύντομο αυτό επωφελείται τα μέγιστα από τις καθιερωμένες, συγκρουόμενες προσωπικότητες του Μίκυ, του Ντόναλντ και του Γκούφι, δημιουργώντας μια άκρως αξιόπιστη δομή για χαοτικές σκηνές σλάπστικ και σωματική κωμωδία. Ωστόσο, παρά τη τεχνική του αρτιότητα και τη θεμελιώδη συμβολή του στην κίνηση των χαρακτήρων, η αφήγηση είναι αποκλειστικά επεισοδιακή, υφίσταται μόνο για να συνδέσει μια σειρά από κλιμακούμενα αστεία χωρίς δομικό βάθος. Υπακούει αυστηρά στις καθιερωμένες φόρμουλες των κινουμένων σχεδίων, αντί να επιδιώκει καινοτομία στη δραματική αφήγηση, επιβεβαιώνοντας έτσι την κατάστασή του ως ένα υπερταλαντούχο έργο εμπορικής κινουμένων σχεδίων, αλλά όχι ως μια βαθιά κινηματογραφική δήλωση.