The Marco Effect (2021)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, το reboot της σειράς "Q", "The Marco Effect", παρότι ακολουθεί την ατμοσφαιρική συνταγή του Nordic noir, εμφανίζεται πιο "ξεθυμασμένο" και "άκεφο" από τους προκατόχους του. Με μια προβλέψιμη πλοκή και σεναριακές ευκολίες που καταλήγουν σε ένα βιαστικό φινάλε, η ταινία αφήνει μια αίσθηση απογοήτευσης.

Το «The Marco Effect» του Martin Zandvliet προσφέρει μια ικανοποιητικά σκηνοθετημένη, αν και τελικά συμβατική, εκδοχή της δημοφιλούς φόρμουλας των ταινιών του Department Q. Η ταινία αντλεί με επάρκεια θέματα όπως η θεσμική διαφθορά, η συστημική εγκατάλειψη των ευάλωτων και η ηθική κόπωση που συνεπάγεται η αναζήτηση δικαιοσύνης σε μια δυσλειτουργική γραφειοκρατία. Φωτογραφικά, υιοθετεί την ψυχρή, αχνή χρωματική παλέτα που χαρακτηρίζει το Nordic Noir, προσδίδοντας μια απαραίτητη βαρύτητα στη σκοτεινή έρευνα. Ωστόσο, η αφήγηση συχνά μοιάζει υπερφορτωμένη με την πολυπλοκότητά της, θυσιάζοντας κατά κόρον τη συναισθηματική εμβάθυνση για χάρη περίπλοκων, απλωμένων μηχανισμών πλοκής. Ενώ ο Ulrich Thomsen προσφέρει μια αξιόπιστα στωική ερμηνεία ως Carl Mørck, η ταινία σπάνια επιτυγχάνει την ξεχωριστή ατμοσφαιρική ένταση ή την ψυχολογική λεπτότητα που θα την καθιστούσαν να ξεχωρίσει. Λειτουργεί επαρκώς ως κυνικό θρίλερ, αλλά της λείπει η κινηματογραφική φιλοδοξία να υπερβεί τους περιορισμούς του είδους της.