Tall Girl (2019)

Η σκηνοθεσία της Nzingha Stewart στο *Tall Girl* διατηρεί την φωτεινή, γυαλισμένη αισθητική που χαρακτηρίζει το σύγχρονο εφηβικό σινεμά των streaming πλατφορμών, επιδεικνύοντας μια στοιχειώδη επάρκεια, αλλά ελάχιστη στιλιστική καινοτομία. Η ταινία επιχειρεί να θίξει θέματα αυτο-αποδοχής και άγχους της εφηβικής ηλικίας, ωστόσο η κεντρική ιδέα – το ύψος της πρωταγωνίστριας – μοιάζει δραματουργικά αδύναμη, δυσκολευόμενη να προσδώσει ένταση σε διάρκεια ταινίας μεγάλου μήκους. Το σενάριο στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό σε προβλέψιμα αρχέτυπα, όπως ο αναπόφευκτος μυστικός θαυμαστής και η υποστηρικτική, εκκεντρική οικογένεια, γεγονός που υπονομεύει οποιαδήποτε δυνατότητα για γνήσια, πολυεπίπεδη ανάπτυξη χαρακτήρων. Παρόλο που οι ερμηνείες είναι γενικά ειλικρινείς, η προβλεψιμότητα της αφήγησης και ο υπερβολικά απλοϊκός διάλογος εμποδίζουν την ταινία να ξεφύγει από τα καθιερωμένα, τυποποιημένα δείγματα του είδους. Λειτουργεί επαρκώς ως ανάλαφρη διασκέδαση, αλλά στερείται της δομικής ευρυχωρίας ή της θεματικής πολυπλοκότητας που απαιτούνται για την κινηματογραφική αναγνώριση.