Halloween Ends (2022)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, το "Halloween Ends" επιχειρεί να εξερευνήσει ενδιαφέρουσες ιδέες, αλλά απογοητεύει βαθιά με την εκτέλεσή του. Η υιοθέτηση ενός χοντροκομμένου κολεγιακού χιούμορ και μεταμοντέρνου αυτοσαρκασμού μετατρέπει το φινάλε του θρυλικού franchise σε παρωδία, καταστρέφοντας κάθε ίχνος αυθεντικού τρόμου ή σοβαρής αλληγορίας.

Το πολυαναμενόμενο φινάλε του David Gordon Green αποτελεί ένα αφηγηματικά φιλόδοξο, αλλά δομικά προβληματικό, κλείσιμο του κύκλου του Haddonfield. Η ταινία επιχειρεί μια τολμηρή θεματική στροφή, εστιάζοντας στη μεταδοτική φύση του κακού και του συλλογικού τραύματος μέσω της εισαγωγής του νέου χαρακτήρα, Corey Cunningham. Αν και αυτό προσφέρει στιγμές συναρπαστικού ψυχολογικού τρόμου και ο Rohan Campbell αποδίδει μια δυνατή, ανησυχητική ερμηνεία, η επιλογή αυτή αφήνει κατά μέρος την κεντρική σύγκρουση για μεγάλο μέρος της διάρκειας, οδηγώντας σε εξαιρετικά ασταθή ρυθμό. Σκηνοθετικά, η ταινία διατηρεί μια σκοτεινή, ατμοσφαιρική αισθητική, αναδεικνύοντας μια αισθητή αίσθηση παρακμής στην πόλη. Εν τέλει, το *Ends* θυσιάζει την άμεση ικανοποίηση που αναμένεται από έναν επίλογο τριλογίας, για μια υπερβολικά διανοητικοποιημένη, τονικά ασυνεπή στοχασμό πάνω στην κληρονομιά και τον φόβο, καταλήγοντας σε μια σπλαχνική, αν και εκπρόθεσμη, τελική αναμέτρηση.