Awake (2021)

Το *Awake* του Mark Raso αξιοποιεί μια συναρπαστική, υψηλού ρίσκου προκείμενη – την παγκόσμια αδυναμία για ύπνο – αλλά εντέλει υποφέρει από έλλειψη τόλμης στην υλοποίησή του. Ενώ η αρχική βύθιση στην κοινωνική παράνοια προσφέρει στιγμές αποτελεσματικής, ανησυχητικής έντασης, το σενάριο γρήγορα καταφεύγει σε οικείες μετα-αποκαλυπτικές συμβάσεις, θυσιάζοντας ψυχολογικό βάθος για χάρη συνηθισμένων σκηνών δράσης. Η Gina Rodriguez προσφέρει μια σθεναρή, αφοσιωμένη ερμηνεία, στηρίζοντας την αγωνιώδη αφήγηση επιβίωσης σε γνήσια μητρική απόγνωση. Ωστόσο, η ταινία δυσκολεύεται να συμβιβάσει την φιλόδοξη sci-fi ιδέα της με τους περιορισμούς ενός συμβατικού θρίλερ. Το οπτικό στυλ είναι λειτουργικό, αλλά σπάνια παραστατικό, βασιζόμενο στην χαοτική εγγύτητα παρά στην εξερεύνηση του βαθύ ψυχολογικού τρόμου που εγγενώς εμπεριέχει η χρόνια αϋπνία. Καταλήγει να είναι απλώς επαρκές, ενώ είχε τη δυνατότητα να είναι βαθύτατα ενοχλητικό, με αποτέλεσμα μια θεματικά ρηχή εμπειρία, παρά την καθηλωτική του αρχή.