The Traffic Policeman (1960)

Το "Ο Τροχονόμος" του Λουίτζι Ζάμπα αποτελεί ένα κομβικό δείγμα της άνθισης της *Commedia all'italiana*, αξιοποιώντας δεξιοτεχνικά τον χαρακτήρα του Άλμπρερτ Σόρντι ως του άτυχου, φιλόδοξου απλού ανθρώπου. Η ταινία λειτουργεί ως μια καυστική, αλλά ευρέως χιουμοριστική, κριτική της ιταλικής μεταπολεμικής κοινωνίας, στοχεύοντας στην γραφειοκρατική υποκρισία και την διάχυτη κουλτούρα της ευνοιοκρατίας. Ο Σόρντι προσφέρει μια αριστουργηματική ερμηνεία, αποτυπώνοντας το μείγμα δουλοφροσύνης και μικροανακτορικής τυραννίας που ενυπάρχει σε χαμηλές θέσεις εξουσίας. Ενώ η αρχική ιδέα—η σύγκρουση μεταξύ του μικρο-υπαλλήλου και της ισχυρής ελίτ (που υπογραμμίζεται από την αξιομνημόνευτη εμφάνιση του Βιτόριο Ντε Σίκα)—είναι έντονα σατιρική, η ταινία περιστασιακά θυσιάζει τη δομική της ακεραιότητα για επεισοδιακά ξεσπάσματα γέλιου. Αποτυπώνει επιτυχώς την οπτική υφή της Ρώμης των αρχών της δεκαετίας του 1960, διατηρώντας ορισμένα νεορεαλιστικά αισθητικά θεμέλια, αλλά η εξάρτησή της από συμβατικές κωμικές λύσεις υπονομεύει ελαφρώς τον αντίκτυπο του κοινωνικοπολιτικού της σχολιασμού. Παραμένει μια ζωτικής σημασίας, αν και περιστασιακά άνιση, προσθήκη στο κανόνα του είδους.