Irresistible (2020)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, η δεύτερη σκηνοθετική απόπειρα του Τζον Στιούαρτ, "Irresistible", επιστρέφει στην κωμική του περσόνα με μια πολιτική σάτιρα. Η ταινία, που φέρνει τον Στιβ Καρέλ σε έναν εύκολο ερμηνευτικό ρόλο, χαρακτηρίζεται ως αξιοπρεπής και μένει εγγύτερα στο γνωστό ύφος του δημιουργού, σχολιάζοντας την αμερικανική πολιτική αρένα χωρίς ωστόσο να προσφέρει κάτι το ανατρεπτικό.

Η δεύτερη σκηνοθετική απόπειρα του Jon Stewart, μια καλοπροαίρετη πολιτική σάτιρα, εν τέλει, αποδυναμώνεται, με αποτέλεσμα ένα έργο περισσότερο διδακτικό παρά δραματικά συναρπαστικό. Παρόλο που οι ερμηνείες των Steve Carell και Rose Byrne προσφέρουν οξεία κωμική ενέργεια, η κινηματογραφική εκτέλεση είναι σε μεγάλο βαθμό συνηθισμένη, βασιζόμενη σε μια λειτουργική αισθητική τηλεοπτικής ταινίας που δεν καταφέρνει να αναδείξει το υλικό. Η ταινία στοχεύει επιτυχημένα στην κυνική εμπορευματοποίηση της δημοκρατίας από συμβούλους της Ουάσινγκτον και στην διαβρωτική φύση του πολιτικού χάσματος υπαίθρου/πόλης. Ωστόσο, ο ασυνεπής τόνος, που μετατοπίζεται αδέξια μεταξύ χοντροκομμένης φάρσας και γλυκερής σοβαρότητας, υπονομεύει την κριτική. Παρά μια εννοιολογικά έξυπνη ανατροπή στο τρίτο μέρος, σχεδιασμένη να τονίσει το κεντρικό μήνυμα, η αφήγηση συχνά θυσιάζει την λεπτότητα για την σαφήνεια, αφήνοντας μια αίσθηση πολιτικού δοκιμίου παρά ενός πραγματικά αξιομνημόνευτου κινηματογραφικού έργου.