Mother (2019)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, το "Mother" αναδεικνύει τη σκηνοθετική δεξιοτεχνία του Ροδρίγο Σορογκογέν και την ικανότητά του να χτίζει υπόγεια ένταση. Αν και το φινάλε προσφέρει κάποιες εύκολες απαντήσεις, η ταινία διαπραγματεύεται με οξύτητα τη διαχείριση της θλίψης και τα κοινωνικά ταμπού, προσφέροντας μια κομψή, σκοτεινή γοητεία.

Το κινηματογραφικό εγχείρημα του Ροντρίγο Σορογκόγιεν, μια επέκταση του οσκαρικά υποψήφιου μικρού του μήκους, *Μητέρα*, θυσιάζει την αρχική αγωνιώδη ένταση για χάρη μιας σκόπιμης, ηλιόλουστης ψυχολογικής μελέτης της αδιαπραγμάτευτης θλίψης. Η Μάρτα Νιέτο προσφέρει μια συγκλονιστική, σωματικά εκφραστική ερμηνεία ως Έλενα, που διασχίζει την συναισθηματική αχλή του ψύλλου και της απώλειας, χρόνια μετά την εξαφάνιση του γιου της. Ο Σορογκόγιεν χρησιμοποιεί αριστοτεχνικά την ερημική γαλλική ακτή για να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα ασφυκτικής μοναξιάς. Ωστόσο, η ταινία δυσκολεύεται ελαφρώς με τη δομική της μετάλλαξη· η αρχική υπόθεση που υπόσχεται ένα θρίλερ μεταμορφώνεται σε μια αργόσυρτη εξέταση χαρακτήρων που, κατά περιπτώσεις, μοιάζει δραματικά ανενεργή. Παρότι οπτικά λιτή και συναισθηματικά ωμή, η αφηγηματική ασάφεια και ο απαιτητικός ρυθμός εμποδίζουν την επίτευξη των σπλαχνικών υψοπέδων του πιο κινητικού έργου του Σορογκόγιεν, παραμένοντας όμως μια βαθιά ανησυχητική εξερεύνηση του μητρικού τραύματος.