That Obscure Object of Desire (1977)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, η ταινία του Λουίς Μπουνιουέλ αποτελεί μια αριστοτεχνική και αδιόρθωτα σουρεαλιστική διασκευή που αναδεικνύει πλήρως το αρχικό μυθιστόρημα. Εγκωμιάζεται για τις μοναδικές παρεμβολές της, όπως οι δύο ηθοποιοί στον ίδιο ρόλο, που θολώνουν τα όρια πραγματικότητας και φάρσας, ασκώντας κριτική στην αστική ηθική και τον φαλλοκρατικό ανδρισμό.

Το τελευταίο κινηματογραφικό κληροδότημα του Λουί Μπουνιουέλ αποτελεί μια σαρδόνια, δομικά τολμηρή εξερεύνηση της ανδρικής εμμονής, που ξεχωρίζει χάρη στην ιδιοφυή, αποσταθεροποιητική επιλογή να αναθέσει σε δύο διαφορετικές ηθοποιούς (την Καρόλ Μπουκέ και την Άνχελα Μολίνα) τον ρόλο του άπιαστου αντικειμένου του πόθου, της Κοντσίτα. Αυτή η διπλή ερμηνεία δεν είναι ένα τέχνασμα, αλλά μια βαθυστόχαστη δήλωση για το πώς ο πόθος μεταμορφώνεται και παραμένει θεμελιωδώς ανέφικτος, ανεξαρτήτως της φυσικής του εκδήλωσης. Ο Φερνάντο Ρέι στηρίζει αδιάσειστα την αφήγηση με μια εξαιρετική ερμηνεία ενός εκνευρισμένου αισθήματος δικαιώματος. Ενώ η σκόπιμη επανάληψη και ο ψυχρός, κλινικός ρυθμός της ταινίας μπορούν να προκαλέσουν εκνευρισμό σε θεατές συνηθισμένους στην παραδοσιακή κάθαρση, αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο – η αφήγηση αντικατοπτρίζει τον ατέρμονο, εκνευριστικό κύκλο επιδίωξης και απόρριψης του Ματιέ. Το έργο στέκεται ως κορυφαίο παράδειγμα του σουρεαλιστικού κινηματογράφου, εδραιώνοντας την κληρονομιά του Μπουνιουέλ ως του υπέρτατου χρονικογράφου της υποκρισίας και της ανεκπλήρωτης επιθυμίας.