Mama Weed (2020)

Σύμφωνα με τους Έλληνες κριτικούς, η ταινία "Mama Weed" είναι μια καλογραμμένη και ενδιαφέρουσα αστυνομική ιστορία που διατηρεί το γνώριμο ύφος του σκηνοθέτη, συνδυάζοντας θρίλερ με κωμικά στοιχεία. Ειδική αναφορά γίνεται στον πρωταγωνιστικό χαρακτήρα της Πασιάνς και την ανατρεπτική πορεία της, που κεντρίζει το ενδιαφέρον του θεατή.

Η Ιζαμπέλ Ιπέρ προσφέρει μια πειστική, χαρακτηριστικά ακριβή ερμηνεία ως μια κουρασμένη μεταφράστρια της αστυνομίας που στρέφεται στην παρανομία, προσδίδοντας τη σκόπιμη βαρύτητα που απαιτείται για να "δέσει" αυτή την κινηματογραφική περιπέτεια εγκλήματος, η οποία πάσχει από ασυνεπή τόνο. Ο σκηνοθέτης Ζαν-Πολ Σαλόμε δυσκολεύεται να συντονίσει τα ετερόκλητα στοιχεία του σεναρίου, εναλλασσόμενος συχνά αδέξια μεταξύ κωμικοτραγικής υπερβολής και σοβαρού αστυνομικού δράματος. Παρότι η κεντρική ιδέα—η διερεύνηση της δυαδικότητας της ταυτότητας και της επανεφεύρεσης του εαυτού στην ύστερη καριέρα—είναι πλούσια, η υλοποίηση συχνά μοιάζει πεζή, βασιζόμενη σε λειτουργική αλλά αδιάφορη κινηματογράφηση που σπάνια ανυψώνει το υλικό. Ο αφηγηματικός μηχανισμός, αν και περιστασιακά εύστοχος, απαιτεί υπερβολική δόση δυσπιστίας, καταλήγοντας σε ένα τέλος που μοιάζει περισσότερο βολικό παρά δικαιωμένο. Εν τέλει, το *Mama Weed* καταφέρνει να είναι διακοπτόμενα διασκεδαστικό, αλλά αποτυγχάνει να επιτύχει την ευφυή, κυνική λάμψη που υποδηλώνουν η λάμψη του πρωταγωνιστικού του ονόματος και η θεματολογία του.