Baba Yaga: Terror of the Dark Forest (2020)

Η προσπάθεια του Σβιατοσλάβ Ποντγκάεφσκι να αναβιώσει τον μύθο της Μπάμπα Γιάγκα μεταφέρει τον σλαβικό θρύλο σε ένα σύγχρονο, απομονωμένο προαστιακό περιβάλλον, στοχεύοντας σε ένα μείγμα οικιακού τρόμου και φολκλορικής φρίκης. Η ταινία επιτυγχάνει κατά διαστήματα μια αισθητή, κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, ιδίως μέσω του αποτελεσματικού ηχητικού σχεδιασμού και του ανησυχητικού οπτικού μοτίβου του "σκοτεινού δάσους" που πλησιάζει. Ωστόσο, η φιλοδοξία υποσκάπτεται σταθερά από ένα δανεισμένο σενάριο που στηρίζεται βαριά σε γενικές συμβάσεις του τρόμου, θυσιάζοντας την πολιτισμική πλουσιότητα για προβλέψιμα jump scares. Η εμφάνιση του πλάσματος είναι απογοητευτικά τυπική, και η εξάρτηση από αδύναμα, χαμηλού προϋπολογισμού CGI συχνά θρυμματίζει την προσεκτικά χτισμένη ένταση. Παρόλο που το θέμα του γονεϊκού άγχους είναι παρόν, ο άνισος ρυθμός και οι, στην καλύτερη περίπτωση, λειτουργικές ερμηνείες εμποδίζουν το *Baba Yaga: Terror of the Dark Forest* να εξελιχθεί σε κάτι περισσότερο από μια ικανή, αλλά τελικά ξεχασμένη, εμπορική άσκηση τρόμου.