Pina (2011)

Οι κριτικοί εστιάζουν κυρίως στην σκηνοθετική προσέγγιση του Βέντερς με τη χρήση 3D, στην παρουσίαση επιλεγμένων χορογραφιών της Πίνα Μπάους από το συγκρότημά της, και στις προσωπικές μαρτυρίες των χορευτών. Η παρούσα σύνθεση βασίζεται σε μία μόνο κριτική, χωρίς να υπάρχει δείκτης συμφωνίας/διαφωνίας μεταξύ απόψεων. Μέσος όρος: 7.5/10 από 1 κριτική.

Το *Pina* του Βιμ Βέντερς υπερβαίνει το συμβατικό ντοκιμαντέρ χορού, αξιοποιώντας την καθηλωτική τρισδιάστατη τεχνολογία όχι ως τεχνικό τρικ, αλλά ως ουσιαστικό εργαλείο για να αποτυπώσει την χωρική ιδιοφυΐα και τη σωματική ένταση της χορογραφίας της Πίνα Μπάους. Η ταινία αποτελεί έναν οπτικά συναρπαστικό, αν και δομικά κατακερματισμένο, φόρο τιμής, μεταφέροντας εμβληματικά έργα της Μπάους – όπως το *Café Müller* και το *Le Sacre du Printemps* – από τη σκηνή σε εντυπωσιακούς, αντισυμβατικούς χώρους, όπως βιομηχανικές εγκαταστάσεις και αστικές διασταυρώσεις. Ενώ αυτή η μετατόπιση προσδίδει στους χορούς μια ωμή, άμεση δύναμη, η ταινία δυσκολεύεται ελαφρώς στην ενσωμάτωση σύντομων, λεκτικών μαρτυριών από τους χορευτές, οι οποίες κατά περιπτώσεις διασπούν τον υπνωτικό ρυθμό που δημιουργείται από την κίνηση. Παρόλα αυτά, η απόλυτη συναισθηματική ισχύς και η κινητική ομορφιά των ερμηνειών την καθιερώνουν ως μια βαθιά κινηματογραφική ωδή στην κίνηση, τη μνήμη και την απώλεια, μεταφράζοντας αποτελεσματικά την πολύπλοκη θεατρικότητα σε συναρπαστικό, απαραίτητο σινεμά.