Candyman (2021)

Οι κριτικοί εστιάζουν στην κοινωνικοπολιτική διάσταση της ταινίας και τη σύνδεσή της με την αφροαμερικανική ιστορία. Υπάρχει εκτίμηση για την προσέγγιση της σκηνοθέτιδας παρά ένα μικρό αφηγηματικό σφάλμα. Μέσος όρος: 7.5/10 από 1 κριτική.

Η ταινία *Candyman* της Nia Dacosta αποτελεί μια οπτικά φιλόδοξη και πνευματικά φορτισμένη συνέχεια του μύθου, που επανατοποθετεί επιτυχώς τον τρόμο μέσα από το πρίσμα της συστημικής φυλετικής βίας και της διαγραφής που εμπεριέχει η ανάπλαση του Σικάγο. Ο Yahya Abdul-Mateen II προσφέρει μια συναρπαστική ερμηνεία ως ένας καλλιτέχνης που παρασύρεται στον καταστροφικό κύκλο του θρύλου. Η ταινία διακρίνεται για τις στιλιστικές της επιλογές, ιδίως την στοιχειωτική χρήση της τέχνης των σκιών για την οπτικοποίηση του ιστορικού τραύματος, προσδίδοντας στην αφήγηση ένα ισχυρό, λαογραφικό βάρος. Ωστόσο, το σενάριο παλεύει κατά περιόδους να εξισορροπήσει την δυνατή κοινωνική του θέση με τις απαιτήσεις του συμβατικού ρυθμού του τρόμου, οδηγώντας σε κάποιες απότομες αφηγηματικές μεταβάσεις. Ενώ η θεματική οξύτητα είναι αδιαμφισβήτητη, η δέσμευση της ταινίας προς την πολιτική της δήλωση επισκιάζει κάποιες φορές την ανάπτυξη του τρόμου, με αποτέλεσμα μια ανομοιόμορφη αλλά ανατριχιαστική σύγχρονη τραγωδία.