Donkey Skin (1970)

Η κινηματογραφική μεταφορά του κλασικού παραμυθιού του Περρώ από τον Ζακ Ντεμί αποτελεί θρίαμβο στιλιζαρισμένης τεχνητότητας, αξιοποιώντας την πλούσια μουσική του Μισέλ Λεγκράντ και μια έκρηξη ζωντανών, θεατρικών χρωμάτων. Η Κατρίν Ντενέβ στηρίζει την αφήγηση ως η πριγκίπισσα που δραπετεύει από μια ηθικά απεχθή κατάσταση, καλυμμένη με την ομώνυμη, γκροτέσκα μεταμφίεση. Η ταινία ισορροπεί επιτυχώς τις ιδιόρρυθμες μουσικές σκηνές με τον βαθιά ανησυχητικό θεματικό πυρήνα της βασιλικής αιμομιξίας, αποφεύγοντας την εύκολη συναισθηματική φόρτιση, διατηρώντας παράλληλα το σκοτάδι του πρωτότυπου υλικού. Παρόλο που η σκόπιμη τεχνητότητα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της γοητείας της, ο ρυθμός αισθάνεται κατά περιπτώσεις νωθρός, και ορισμένες μουσικές ακολουθίες στερούνται της συναισθηματικής επείγουσας ανάγκης των προηγούμενων έργων του Ντεμί. Ωστόσο, ο "Γαϊδουροδέρμα" παραμένει ένα ορόσημο του γαλλικού κινηματογραφικού σουρεαλισμού, συνδυάζοντας την υψηλή αισθητική του "καμπ" με πραγματικά συναισθηματικά διακυβεύματα, προσφέροντας μια μοναδικά ανησυχητική, αλλά οπτικά αξέχαστη φαντασία.