Don't Take God's Children for Wild Geese (1968)

🤖 AI Film Analyst Insight

"Η παραγωγή του Μισέλ Ωντιάρ από το 1968 δεν συνιστά κινηματογραφική αποκάλυψη, αλλά μάλλον ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό όχημα για το χαρακτηριστικό του στυλ, με δηλητηριώδη, ταχύτατη ατάκα. Ο Μπερνάρ Μπλιέ δίνει τη σφραγίδα του στην ταινία με μια ερμηνεία γεμάτη κοσμοπολίτικη απειλή, ενσαρκώνοντας άψογα την ηθική αμφισημία του παρισινού υποκόσμου. Ωστόσο, η οπτική γλώσσα του φιλμ παραμένει σε μεγάλο βαθμό λειτουργική, αποτυγχάνοντας να αντιστοιχηθεί στην πολυπλοκότητα και τη λαμπρότητα του σεναρίου. Η σκηνοθεσία συχνά μοιάζει δευτερεύουσα σε σχέση με τη λεκτική μονομαχία. Παρόλο που η ευφυής αργκό και οι εύστοχοι χαρακτηρισμοί αναβαθμίζουν την εμπειρία πέρα από τα συνηθισμένα της κινηματογραφικής φόρμας, η αφηγηματική δομή είναι χαλαρή, βασιζόμενη κυρίως σε επεισοδιακές συναντήσεις αντί για συνεχή δραματική ορμή. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά ευχάριστο, επίκεντρο των χαρακτήρων έργο που εδραιώνει τη φήμη του Ωντιάρ ως δεξιοτέχνη των λέξεων, αλλά τελικά υπολείπεται στο να υπερβεί την ταυτότητά του ως μια σοφιστικέ, βαριά σε διάλογο, genre ταινία."